Column op zondag: een heerlijke dag om te lezen…

persoonlijkJe kent het wel, een onverwachte vrije dag… een dag waarop je heerlijk een eind weg kunt lezen. Zo’n dag dat je eindelijk wat schot ziet in je leesstapel. Zo’n dag dat je uren met koffie of thee op de bank kunt lezen. Zo’n dag ligt er voor je.

Maar uiteraard moet je eerst nog wat boodschapjes halen. De mail checken en dan natuurlijk ook alle andere leuke internetzaken. Op social media verspil je weer aardig wat tijd, maar ach, ook dat is een vorm van investeren in je blog, althans dat maak je jezelf op dat moment wijs.

(meer…)


Column op zondag: een nieuwe boekhandel zoeken

persoonlijkIk noemde het altijd ‘mijn boekhandel’, alsof ik er woonde. Het was al jaren mijn vaste stek als het ging om boeken kopen, bestellen en snuffelen in de kasten. Maar er kwam een andere eigenaar. Een nieuwe naam, een grondige renovatie en een herindeling van het assortiment. Ook het vaste personeel moest eraan geloven.

De boekhandel leek steeds meer op een kiosk en de jonge meisjes achter de kassa keken glazig als je een boek wou bestellen. Treurig… maar het was zoals het was. Op zoek dus naar een nieuwe stek. Een boekhandel waar ik me thuis zou gaan voelen.

(meer…)


Column op zondag: en dan zeg je nee

persoonlijkIk struin door de boekhandel. In mijn gedachten selecteer ik de boeken die ik zie liggen op de tafels. ‘Lijkt me leuk’ tot ‘absoluut niet.’ Scannend loop ik voorbij de planken. Leg ik boeken terug die mij niet aanspreken en onthou ik titels die in mijn straatje liggen.

Zo gaat het ook met mailtjes van uitgeverijen. Scannend lees ik mijn mail. Wat ik niets vind gaat meedogenloos mijn inbox uit. Maar persoonlijke mailtjes van auteurs zijn een ander verhaal. Vooral de auteurs die in eigen beheer uitgeven en vragen of ik hun boek wil lezen. Het duidelijke woordje ‘nee’ lijkt vast te zitten in mijn keel.

(meer…)


Ik was maar een raar wezen vroeger…

ik was maar een raar wezen vroegerOp school mochten we over onze hobby’s vertellen. Ik was aan de beurt en zei dus: ik lees graag boeken! Er werd niet echt op ingegaan en het meisje naast mij was aan de beurt. Zij was dol op soaps.

De lerares keek me doordringend aan. ‘Is dit voor jou onbekend terrein? Soaps, tv.. denk je nu van: wat is dat?!’ ‘Hoezo?’ vroeg ik achterdochtig. Ik volgde gtst al zolang ik me kon herinneren, dus zo onbekend terrein was het niet. En in die tijd hadden we ook nog Big Brother. ‘Omdat jij boeken leest natuurlijk,’ zei ze alsof ik geen tiener was, maar een kleuter.

(meer…)


Welke boeken neem je niet mee naar een onbewoond eiland?

onbewoond eilandHet is misschien wel de bekendste vraag in elk lezersinterview: welke boeken neem je mee naar een onbewoond eiland? Ik ben dwars vandaag en draai de vraag om: welke boeken zou je juist niet mee willen nemen naar een onbewoond eiland.

Ik loop heen en weer voor mijn boekenkast en na een kwartier weet ik het eigenlijk nog niet. Welke boeken zou ik makkelijk kunnen missen? Na nog een keer met mijn ogen langs de planken kan ik al een genre afstrepen: kookboeken. Omdat op een onbewoond eiland geen AH te vinden is, heb ik aan kookboeken niks daar.

(meer…)


Typische opmerkingen van niet-lezers

typische opmerkingen van niet lezersJe kent ze wel: van die typische opmerkingen die alleen niet-lezers kunnen maken. Niet-lezers zijn mensen die niks begrijpen van lezen. En deze post mag je met een heerlijke korrel zout nemen ;)

Alle onderstaande opmerkingen heb ik meerdere malen gehoord en ik krijg er nog altijd jeuk van. Ik denk dat niet-lezers en wel-lezers elkaar waarschijnlijk nooit echt gaan begrijpen haha, maar zij hebben misschien weer hobby’s die wij ook niet echt begrijpen. Ik nu even aan hysterie bij voetbalwedstrijden en urenlang turen naar auto-onderdelen…

(meer…)


Een dwarse lezer, dat ben ik…

Een dwarse lezer, dat ben ikEen hele tijd terug moest ik met iemand mee naar het ziekenhuis. En nee, het was – gelukkig – niet voor mezelf, het ziekenhuis was redelijk ver rijden en diegene wou liever niet alleen. Van hot naar en her moesten we door het gebouw lopen en weer terug en vooral héél véél wachten. Ik las alle stukgelezen Libelle’s die ik kon vinden. Zocht naar een automaat waar lauwe chocolademelk uitkwam en betaalde ongeveer 8 euro voor een broodje. Het werd later en later en ik wist niet meer wat ik moest doen. Ik bedacht me dat ik vandaag minstens één boek had kunnen lezen tijdens dat vele wachten.. Ik nam me voor om mijn e-reader de volgende keer maar in mijn tas te stoppen.

(meer…)


De winkeltut

shoplogIk ben dol op shoppen en in 80% van alle gevallen wordt ik vriendelijk en deskundig geholpen, maar heel soms gebeurd dat niet…

Bij de plaatselijke drogisterij trof ik ooit een jongedame achter de kassa die me in paniek aanstaarde toen ik vroeg of ze er leuk cadeautje van wou maken. ‘Maar…ik heb nog nooit van me leven iets ingepakt,’ stamelde ze. Ze keek me aan alsof ik haar net had gevraagd om de inhoud van de kassa ook in mijn boodschappentas te doen. Maar goed, we maakte een compromis: zij gaf mij een halve meter inpakpapier, een paar stickers en 2 meter lint mee en dan mocht ik het thuis zelf inpakken. Spiedend keek ze rond of de bedrijfsleidster niks zag en ze stopte gauw alle inpakspullen erbij.

Maar, ik hoor je al denken: dit is een boekenblog. Ik heb zelf één vaste boekhandel waar ik alles bestel, maar ik bezoek ook graag andere boekhandels. Als ik in een vreemde stad ben, wil ik ook altijd even een boekhandel bezoeken. Soms levert dat leuke ervaringen (en boeken) op, soms kom ik van een koude kermis thuis.

In een stad verderop werd er een boekhandel gerund door twee winkeltutten. Die bijnaam gaf ik hun omdat ze werkelijk nergens verstand van hadden en niks konden behalve koffiedrinken en kletsen met elkaar. Bijna elke zaterdag zaten ze dan ook met een mok koffie achter de kassa. Elke keer als een klant iets wou vragen of wou afrekenen stonden ze zuchtend op. Op zich was het best amusant om deze winkeltutten aan te horen. Ik heb ooit een dik half uur zogenaamd in een magazine gebladerd, zodat ik langer kon luisteren naar de “boeiende dialogen”.

Klant: hoe heet de laatste van Harry Potter ook alweer?
Winkeltut 1: géén idee, weet jij het?
Winkeltut 2: nee, dat zou je op moeten zoeken…
Winkeltut 1: nee, meneer dat zou u even op moeten zoeken.

Klant: ik zoek het Vragendagboek (boekje met leuke gewetensvragen)
Winkeltut 1: we verkopen geen dagboeken
Klant: Nee, het is een boek met allerlei vragen en die kan je dan beantwoorden.
Winkeltut 2: ah, het boek met alle antwoorden?
Klant (zuchtend) nee, het Vragendagboek
Winkeltut 1: maar we verkopen geen dagboeken, dat zei ik net al
Winkeltut 2: nee, ze zegt dat het een boek is met antwoorden
Klant: nee, nee, het is een boek en het heet: VRAGENdagboek mét vragen en géén antwoorden. Die schrijf je zelf!
Winkeltut 1: o het is wel een boek! Heb je dan geen titel? Dan zoek ik het op.
Klant: (lichtelijk geïrriteerd) Vragendagboek! Het boek heet Vragendagboek!

Klant: Ik zoek een leuk boek over vriendschap
Winkeltut 1: wat heb je zelf in gedachten?
Klant: geen idee eigenlijk, daarom vraag ik het aan jullie.
Winkeltut 2: tja, er zijn zoveel boeken over vriendschap, dat zou je zelf moeten uitvinden.
Winkeltut 1: wij kunnen daar niet bij helpen.
Klant: ja, maar ik lees zelf nooit, ik weet niet in welke hoek ik moet zoeken
Winkeltut 1: misschien kun je gewoon wat proberen?

Klant: ik zoek het derde deel uit de Millennium-trilogie
Winkeltut 2: nooit van gehoord!

Klant: kan ik afrekenen
Winkeltutten: wij eten ondertussen wel een ijsje hoor meneer
Dit was verder echt heel komisch, want beide dames hadden een ijsje in de hand. De een deed de kassa open, de ander haalde het wisselgeld eruit. Samen deden ze het boek in een tasje (de ander hield het open). Deze boekhandel is trouwens failliet gegaan. Of het ligt aan de winkeltutten durf ik niet te zeggen, maar ik denk dat hun instelling toch  ook een klein beetje heeft meegespeeld met de slechte verkoop en de terugloop van klanten.

Giechelende meisjes achter de kassa, kauwend op een snoepje tot zure oude dames die elke klant observeren als potentiële winkeldief. Ik ben ze allemaal al eens tegengekomen. Maar gelukkig bestaat de grootste groep uit vriendelijke én deskundige mensen! En die ene winkeltut, ach, daar kunnen we dan later om lachen… ;)


De NTL-stapel

de ntl stapelHet is geen officieel Nederlands woord, maar wel een veel gebruikte term in de boekenwereld: NTL-stapel

Oftewel een nog-te-lezen-stapel. Het is een woord wat verschillende emoties op kan roepen. Sommige zijn er verrukt over (ik bijvoorbeeld) en genieten van de voorraad boeken in huis. Maar er zijn ook mensen die juist hun NTL-stapel weg willen werken. Ik ken ook mensen voor wie het een lichtelijke obsessie is geworden. Die van alles verzinnen om iets aan die stapel te doen, maar ondertussen wel vrolijk door blijven shoppen.

(meer…)


Een irritant hoofdpersonage… Hoe irritant is dat?

irritant hoofdpersonageStel je hebt een boek van 500 pagina’s en de schrijfstijl is in de ik-vorm en het hoofdpersonage is vreselijk irritant of arrogant. Daar ben je mooi klaar mee als lezer! Je zult het dus 500 pagina’s lang moeten uithouden met een vreselijk personage, of je legt het boek aan de kant, soms kan je niet anders.

Een arrogant bijpersonage is prima, maar als hoofdpersonage… Na honderden boeken ken ik nog wel meer ‘vervelende personages’ waarmee je het moet zien uit te houden tot de finale. Leest u even mee?

(meer…)


Credits

Met dank aan:

In de eerste plaats mijn lezers, welke ik wil bedanken voor hun trouwe bezoeken, complimenten en leuke reacties.

Uitgeverijen en auteurs voor het vertrouwen en het regelmatig beschikbaar stellen van leesexemplaren, zonder boeken was er geen leesdame.nl


En voor het technische deel:

Design, hosting en onderhoud aangeboden door: RS-Internet

Blogging platform: Wordpress

Search Engine Optimization plugin: Yoast

Web Performance Optimization plugin: W3 total cache

Credits sluiten

Disclaimer

Alle boeken zijn door mij zelf gekocht, tenzij ze door een uitgever of auteur voor recensie beschikbaar zijn gesteld wat op geen enkele manier mijn mening over het boek beïnvloed.

Indien een boek als een recensie-exemplaar verkregen is, zal dit altijd worden vermeld. Wanneer enige inhoud wordt gesponsord door een bedrijf, zal dit ook altijd duidelijk worden aangegeven.

Ik ben altijd helemaal eerlijk, ongeacht of het boek wat ik bespreek beschikbaar gesteld is of zelf gekocht. Mijn blog is gebaseerd op verstrekken van eerlijke beoordelingen. Alle meningen zijn van mij persoonlijk. Hou daarbij rekening dat wat voor mij een fijne leeservaring is dat niet voor iedereen hoeft te gelden. Het is niet mijn doel anderen op welke wijze dan ook te overtuigen of beïnvloeden. Ik deel uitsluitend mijn persoonlijke ervaring met boeken en wil daarmee lezers voorzien van de kans om hun eigen geïnformeerde beslissingen te nemen.

Ik besteed veel zorg aan de creatie van deze website, maar kan de correctheid van de informatie niet garanderen. De gebruiker moet zich er van bewust zijn dat de informatie kan veranderen zonder dat hij daarvan vooraf op de hoogte wordt gebracht. Leesdame.nl kan niet aansprakelijk worden gesteld voor de inhoud van de site of voor het gebruik dat hiervan wordt gemaakt.

Alle in mijn blog gebruikte afbeeldingen zijn eigendom van mijzelf of hun respectievelijke eigenaars. Mocht u bezwaar willen maken tegen de publicatie van een afbeelding of de inhoud op dit blog, aarzel dan niet om contact met mij op te nemen via het contactformulier.

De volledig website is het exclusieve eigendom van Leesdame.nl. Onbevoegd kopiëren, reproduceren, opnieuw publiceren, posten of dupliceren van het materiaal op mijn blog is verboden zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van mijzelf. Het is niet toegestaan enig deel van dit blog te reproduceren, verkopen of te wijzigen. Het staat U vrij te linken naar dit blog en om de inhoud ervan op een respectvolle manier te bespreken. Wanneer u een citaat uit mijn blog gebruikt, vermeld dan aub de naam van, en een link naar, mijn blog. Bent u geïnteresseerd in het verkrijgen van toestemming om gedeelten van de blog te kopiëren, neem dan contact met mij op via het contactformulier.

Ik ben niet verantwoordelijk voor content op de aan deze website gekoppelde bestanden en/ of websites waarnaar wordt verwezen.

Helaas kan ik niet fulltime aan mijn blog werken, het leven heeft meer verplichtingen. Ondanks dat ik erg blij ben met leesverzoeken en bijdrages van PR agentschappen, uitgevers en auteurs vraag ik ook om begrip dat deze soms iets langer duren dan verwacht. Ik ben U niet vergeten, ik verwerk het zo snel mogelijk.

Ik wil U bij voorbaat bedanken voor uw samenwerking en begrip :)

Leesdame
Disclaimer sluiten