Desiderio van Evelien van Steenis

desiderio coverDesiderio betekent verlangen… Gianna verlangt naar Vincenzo. Sinds deze jongedame bij een Italiaans veilinghuis gaat werken raakt ze in de ban van deze man. Maar, Vincenzo leeft een duister leven en naarmate de liefde groeit tussen Gianna en Vincenzo brengt Gianna zichzelf én haar omgeving in gevaar…
Ik heb Desiderio in een paar dagen gelezen. Tijdens het lezen kon ik goed merken dat Evelien er veel tijd aan heeft besteedt. Er is echt met aandacht gewerkt aan de opbouw, beschrijving en de vormgeving. En dat vind ik echt heel goed voor een debuutroman! Een heel klein puntje vond ik dat er soms wel wat veel uitleg werd gegeven, dat haalde dan een beetje de vaart uit het verhaal. Maar Desiderio is een spannende en boeiende roman om te lezen!

Desiderio is een Nederlandse debuutroman van Evelien van Steenis. Wie van Italië houdt heeft geluk, want Desiderio zit vol met Italiaanse invloeden. Vrijwel alle personages hebben een zangerige Italiaanse naam, het is een Italiaans veilinghuis, ze gaan naar Italië en ja het duistere leven van Vincenzo is ook typisch Italiaans… Die Italiaanse sfeer geeft het boek net wat meer originaliteit. Er komt ook een vervolg heb ik gehoord en daar kijk ik wel naar uit!

 


Leuke "project-boeken"

julie en julia coverZoals jullie weten ben ik de laatste fan van zogenaamde “project-boeken”. Oftewel: romans waarin de hoofdpersoon een lange tijd elke dag iets doet en daarover schrijft. Er blijken best veel boeken te bestaan rondom dit onderwerp. Ik heb in mijn leesarchief gezocht en vond deze boeken:

Julie en Julia van Julie Powell

Julie koos ervoor om in een jaar tijd alle recepten uit het kookboek van kooklegende Julia Child te maken en daarover te schrijven op haar blog. Ze werd nog bekender doordat de New York Times interesse in haar blog kreeg. Julie schreef een boek over haar succes. Dat succes werd nog groter toen er ook nog eens een film over werd gemaakt Met Meryl Streep en Amy Adams!

365 nachten van Charla Muller

Charla heeft het ultieme cadeau voor haar man: één jaar lang elke dag sex. Het boek zelf is niet vulgair, eerder saai. Maar ja, dat vond ik dan.

Een boek per dag van Nina Sankovitch

Bracht zelfs mij op ideeën ;)en meer hoef ik over deze roman niet meer te vertellen denk ik…

Op de tractor naar de Zuidpool van Manon Ossevoort

Manon wil iets doen met de wensen van mensen. Ze wil met een tractor de wensen ophalen terwijl ze naar de Zuidpool reist waar Manon alle wensen symbolisch in de buik van een sneeuwpop wil stoppen. In dit boek beschrijft ze het eerste deel van haar eindeloze reis. Tussendoor nam ze pauze en kwam ze terug naar Nederland. In 2012 staat haar einddoel op de planning: de Zuidpool bereiken.

Groen, groener, groenst van Vanessa Farquharson

Dit gaat ook weer over een jaarproject. Vanessa gaat een jaar lang elke dag iets “groens” doen. Oftewel, iets goeds voor het milieu. Van simpele dingen als minder papier verspillen en de lampen eerder uitdoen, tot grote veranderingen als de koelkast de deur uitdoen, verwarming niet meer gebruiken en de auto wegdoen. Vanessa schrijft met veel humor en zelfspot. Daardoor is dit geen verhaal met een “wijzend vingertje” geworden.

Leven van 1 euro per dag van Kath Kelly

Nu klopt deze titel niet helemaal, want in Engeland hebben ze natuurlijk geen euro’s. Dus moet het eigenlijk zijn: Leven van 1 pond per dag.

Dat gaat Kath Kelly dus doen en dat ook weer een jaar lang. Het is grappig geschreven en het laat eigenlijk zien dat je ook met heel weinig geld, ook heel veel lol kunt hebben.

Kennen jullie er nog meer?


Een nog-te-dragen-rekje

de ntl stapelIk heb een grote nog-te-lezen-stapel en dus hou ik me regelmatig in als ik in een boekhandel sta. En ik ken veel mensen die deze term vaak gebruiken. Maar als ik nadenk, dan gebruik ik alleen bij boeken dit excuus.

Want bij een boetiek zal ik nooit zeggen “Laat maar, ik heb thuis een nog-te-dragen-rekje…”

Of in de drogisterij/parfumerie “ik koop even niks, zit nog met een nog-te-gebruiken-stapeltje”

Waarom zeggen we dit dan wel in de boekhandel?


Een jaar lang elke dag iets engs doen…

een jaar lang enge dingenNina Sankovitch las dus één jaar lang elke dag een boek. Maar er zijn nog meer interessante boeken over bijzondere projecten. Vandaag stuitte ik op het boek Vrouw zoekt berg om tegenop te zien van Noelle Hancock.

Noelle gaat één jaar lang elke dag iets doen waar ze bang voor is. Ze is haar baan als gossip-blogger kwijtgeraakt en zoekt een nieuwe uitdaging. Door een quote van Eleanor Roosevelt: ‘Doe elke dag een ding waar je bang voor bent’ krijgt ze inspiratie om daar iets mee te gaan doen.

Ze doet dus elke dag iets “engs”, bijvoorbeeld in het openbaar zingen, exen opzoeken, maar ook extreme dingen als duiken met haaien. Door deze avonturen beseft Noelle dat ze eigenlijk tot meer in staat is dan ze zelf ooit dacht.

Ik heb dit boek op mijn lijstje gezet. En voor jullie een video gevonden waarin Noelle over haar boek vertelt.


Leeg

shoplogDe grote boekhandel is vandaag wel erg groot. Nee, ze hebben geen verbouwing gehad en nee, ze hebben de winkel niet anders ingedeeld. Ik mis boeken in de winkel… Her en der lege planken en zelfs een lege tafel zorgen ervoor dat de winkel vandaag groot lijkt. Vooral de fantasy hoek is extreem uitgedund. Om de rekken nog wat vulling te geven zijn sommige boeken plat neergelegd. Op de plank van de thrillers liggen alle boeken van Loes den Hollander schots en scheef op de plank. Sommige boeken hangen half van de plank. Ik kan het niet laten en ruim ze op zodat ze allemaal netjes op de plank staan. Het valt niet mee, omdat er te weinig boeken op de plank liggen en die blijven dan ook omvallen. Maar na even geduldig schuiven staan ze weer rechtop naast elkaar.

De planken bij de kassa waar normaal leuke gadgets opstaan zijn ook leeg. Het ziet er kaal uit. De bookseats en boekensteunen vind ik terug tussen de informatieve boeken. De gadgets worden dus nu gebruikt om de lege kasten wat invulling te geven.

Een wat oudere vrouw moppert over haar schoondochter en wil daarom geen kinderboek kopen voor haar kleindochter. Die logica begrijp ik niet echt, maar goed… Een man vraagt naar een tijdschrift over fietsen. Hij gaat afrekenen en kan kiezen uit twee verkoopsters die allebei niets te doen hebben.

Ik verlaat de boekhandel, met lege handen…


Waarom ik geen recensies, maar leeservaringen schrijf…

recensies vs leeservaringOp mijn vorige blog schreef ik recensies. Objectief en zo realistisch mogelijk. Het jeukte, want ik kon eigenlijk heel weinig van mezelf kwijt. Ik wilde zo graag vertellen hoe ik het lezen had ervaren. Dat de zon scheen, dat de buurman vervelend was tijdens het lezen en ik wilde vooral vertellen wat ik leuk vond of juist niet leuk. Maar een recensie hoort nu eenmaal objectief te zijn. Okay, sommige recensenten nemen dat niet zo nauw, maar in het algemeen hoort dat wel zo te zijn. Als je de nadruk wilt leggen op je persoonlijke beleving wordt het een subjectieve beschrijving en dat wordt ook wel een ‘lezersreactie’ genoemd. Nou vind ik dat persoonlijk nogal goedkoop klinken, alsof het geen waarde heeft. Terwijl het in mijn ogen juist wel waarde heeft. En dus bedacht ik de term: leeservaring :)

Want het is toch mijn ervaring? Mijn eigen leeservaring. Ik vind het heerlijk om op die manier over de boeken te schrijven die ik lees. En ik ben nu misschien een stuk minder professioneel, maar mijn leeservaringen zijn wel oprechter geworden. Ik kan er nu meer van mezelf instoppen. Bij recensies heb ik wel eens het gevoel dat er echt naar fouten wordt gezocht, of dat het zo zuur mogelijk moet zijn. En persoonlijk denk ik dat een aantal zure recensenten gewoon niet toe willen geven dat sommige vrouwenthrillers/chicklits best goed zijn. Want ja, ook een zure recensent moet eenmaal zijn zure reputatie hoog houden… ;)

Maar gek genoeg werpen die persoonlijke leeservaringen wel vruchten af! Op mijn oude blog had ik na 2 jaar zo’n 20 volgers bij elkaar gesprokkeld. Op Leesdame heb ik momenteel 19 volgers en één anonieme volger en ik ben nog maar een maand of 3 aan de gang.

En dat is toch niet zo heel slecht…


Een irritant hoofdpersonage… Hoe irritant is dat?

irritant hoofdpersonageNiets is zo irritant als een vervelend hoofdpersonage. Stel je hebt een dikke pil van 500 pagina’s en de schrijfstijl is in de ik-vorm en het hoofdpersonage is vreselijk arrogant… Daar ben je mooi klaar mee als lezer! Je zult het dus 500 pagina’s lang moeten uithouden met een vreselijk personage, of je legt het boek maar aan de kant, soms kan je niet anders.

Waarom doen sommige auteurs dit toch? Een arrogant bijpersonage is prima, maar als hoofdpersonage… Na honderden boeken ken ik nog wel meer ‘vervelende personages’ waarmee je het moet zien uit te houden tot de finale. Leest u even mee?

Het naïeve meisje, vaak ook nog eens ontzettend onhandig. Speelt graag de hoofdrol in (Amerikaanse) chicklits. Het wordt al gauw vervelend als iedereen door heeft dat het fout gaat en het naïeve meisje nietsvermoedend doorgaat met naïeve acties tot het einde van het verhaal.

De meedogenloze klootzak. Er is totaal geen binding mee te krijgen, het blijft een meedogenloze klootzak tot de finale. De meedogenloze klootzak weet niet wat humor is, heeft geen gevoel en kent geen liefde. Als bijpersonage kan het nog wel eens toevoeging zijn aan het verhaal, maar als hoofdpersoon komt hij na 50 pagina’s mijn keel uit. Want ik kan niet geloven dat mensen totaal ongevoelig zijn. Maar okay, er zullen vast zulke meedogenloze klootzakken bestaan.

Een dom hoofdpersoon. Zo’n personage waarbij het lijkt of hij of zij geen school gehad heeft.

De zeur. Van bladzijde 1 tot en met 300 ben je getuige van haar zware leven, haar tegenslagen, haar verloren liefdes en je weet echt zeker dat het met haar vast nooit meer goed komt. Altijd zit haar vanalles tegen, geen geld, geen werk, bedrogen en altijd wat te zeuren. Maar op pagina 301 komt altijd alles goed. Alleen op die ene pagina dan ;)


Nee hoor, ik heb geen leesdip ;)

een leesdipDe laatste dagen werd me vaak gevraagd of ik geen leesdip had overgehouden aan het project. Nee dus! :)

Ik heb Desiderio gelezen van Evelien van Steenis. Heel mooi geschreven roman met een Italiaanse twist. Maar daar kom binnenkort nog op terug met een leeservaring.

Daarnaast ben ik afgelopen weekend uitgeweest, ook vrij vermoeiend, maar wel erg leuk! En qua lezen: ik wil toch die Drie zusjes van Alice Hoffman lezen, want daar ben ik tijdens het project in begonnen, maar die was vrij pittig voor één dag (en de buren waren nogal rumoerig) en toen ben ik snel geswitcht naar een makkelijk boek. Dus dat boek wil ik deze week lekker op mijn gemak lezen. En verder heb ik nog zoveel leuke boeken klaarliggen :)


Een boek per dag – afgesloten

een boek per dagNa 20 dagen zwoegen en lezen heb ik een mooi rijtje boeken verzameld. Ik las een klassieker uit de jaren ’20, een kinderboekenweekgeschenk wat ik te lang heb laten slingeren, boeken die al jaren ongelezen in de kast lagen en juwelen die 5 sterren waard waren…

Vandaag begon ik in Desiderio, het debuut van Evelien van Steenis. En ineens bedacht ik me: wil ik dit boek wel in moordend tempo lezen?! Eigenlijk niet. Het boek wat door een cybervriendin is geschreven wil ik niet supersnel doorwerken, daar wil ik op me gemak voor gaan zitten. Toen kwam plotseling de vermoeidheid opzetten. De vermoeidheid die al dagen dreigde in mijn lichaam, maar ik negeerde de vermoeidheid omdat ik niet wou falen. Één boek per dag heet het boek van Nina Sankovitch. En niet: Elke dag één boek per dag…

Geloof me, ik kreeg er heel veel positieve kracht van. De flow waarin je zit als je een boek in één avond doorwerkt is magisch en zou je echt een keer moeten ervaren. Ook was het verbazingwekkend hoeveel mensen achter mij stonden! Maar dat gaf ook grote druk om te blijven presteren, ik kon niet eventjes zomaar falen. Het is verslavend! Maar al die (fictieve) verhalen die ik in snel tempo moest verwerken waren ook vermoeiend. Ik kon niet even een verhaal op me in laten werken. Na het lezen viel ik gelijk in slaap en de andere dag moest ik weer met een nieuw boek beginnen. Een ander nadeel was dat ik niet kon lezen wat ik wou lezen. De meeste boeken die ik wil lezen hebben meer dan 300 blz’s en sommige boeken wil ik op mijn gemak lezen. Zoals ik al zei: de flow van één boek per dag was soms verslavend, dus zal ik dit zeker nog vaak doen, maar niet meer elke dag…

Ik ben sowieso een snelle lezer, ik blog graag over boeken en over mijn leven als lezer, ik denk niet dat jullie iets zullen missen als ik weer op mijn gewone tempo zou lezen!

En nu ga ik lekker genieten van Desiderio van Evelien van Steenis!


Daar lag Laika…. tussen de andere ongelezen boeken.

laika tussen de sterren coverIk spaar al jaren boekenweekgeschenken, maar lees ze nooit. Nou ja, Een tafel vol vlinders van Tim Krabbé heb ik dan wel gelezen, maar normaal lees ik ze nooit. Toch moet ik ze hebben. En ja, ook kinderboekenweekgeschenken spaar ik en die lees ik zo af en toe dus wel. Af en toe is niet altijd… Zo kreeg ik jaren terug Laika tussen de sterren van Bibi Dumon Tak. Toen ik thuiskwam legde ik het boek in een kast en verder vergat ik dit boekje.

Mijn leesproject bereikte gisteren de 17e dag. En ik had echt geen zin, ik wou graag doelloos rondzappen op televisie, ik wou graag vroeg gaan slapen en eigenlijk wou ik vanalles behalve één boek per dag lezen. Ik wist dat ik iets moest lezen en in het ritme moest blijven anders zou het nog moeilijker worden om dit project vol te houden. Dus snuffelde ik in een van mijn kasten en vond ik Laika tussen de sterren. Laat ik maar eerlijk zijn: ik voelde er niet veel voor om een kinderverhaal te lezen over een hond die in een raket door het heelal reist, maar goed, ik ging dus zitten met Laika tussen de sterren en begon met lezen. Laika bleek maar één verhaaltje te zijn in deze kleine bundel verhalen waarin dieren een soort heldenrol spelen. Daarnaast schrijft Bibi Dumon Tak erg leuk en boeiend. De verhaaltjes verschillen enorm van elkaar: Laika die als eerste hond de ruimte in gaat, dolfijnentherapie en over een python die op moet treden in reclamespotjes… Ik had dit boekje erg snel uit en ik vind het jammer dat ik Laika tussen de sterren zolang ongelezen in de kast heb laten liggen.


Buiten bereik netwerk

persoonlijkIk vind het best wel gezellig om even met iemand bij te kletsen over de telefoon, maar nu tijdens dit leesproject is het niet handig als ik ‘s avonds gebeld wordt.

Als ik gebeld wordt dan neem ik vrijwel altijd op (uit nieuwsgierigheid) en dan is er zo een uur omgevlogen omdat de beller zijn of haar verhaal kwijt wil, of omdat het gewoon ontzettend gezellig is. Maar ik wil me ook graag inzetten bij dit leesproject,dus heb ik aangegeven dat ik in de avond nu niet gebeld wil worden op mijn gsm en als er echt iets is dan moeten ze op de vaste lijn bellen. Maar goed, er zijn altijd mensen die dat ergens niet helemaal snappen en als ik dan lekker aan de gang ben in mijn boek en een beller blijft aanhoudend bellen, dan wordt ik wat geïrriteerd. Vooral als ik aangeef dat ik nu even niet gestoord wil worden. En dat aanhoudende belgedrag maakt mij geïrriteerd. Ik weet het niet, maar aanhoudend blijven bellen, dat voelt zo opdringerig… Dan klik ik af en er komt even later een bericht binnen dat ik een voicemailbericht heb. Het voicemailbericht is niets anders dan het geluid van de klik waarmee de beller de verbinding verbreekt. Ooit zal ik eens mijn voicemail opnieuw inspreken en zeggen dat de beller op moet hangen vóór de piep als hij of zij niets weet te zeggen… Maar dit terzijde… Aan het eind van het liedje heb ik nog steeds niks gelezen omdat ik met een schuldgevoel zit. Schuldig omdat ik niet heb opgenomen.

Nu pak ik het anders aan, mijn mobiele telefoon gaat helemaal af en dan ben ik dus even ‘buiten bereik netwerk’ en om heel eerlijk te zijn: dat voelt best lekker!
En ik voel me ook niet schuldig, want als er echt iets aan de hand is, dan zijn er nog genoeg andere wegen om mij daarvan om de hoogte te stellen.


Keetje Tippel van Neel Doff

keetje tippel coverVandaag las ik Keetje Tippel. Ja die kennen we vast nog wel als film met Monique van de Ven en Rutger Hauer, maar ik heb dus vandaag het boekje gelezen. En het is geschreven door Neel Doff en zij was van oorsprong Nederlandse, maar ze schreef in het Frans! Voor die tijd (jaren ’20) schreef ze toch wel een moderne roman.

Keetje groeit op in een groot gezin. Ze wonen in arme Amsterdamse volkswijken en verhuizen regelmatig. Zo woont Keetje bijvoorbeeld in een kelder, die om de haverklap volloopt met water. Het gezin is erg arm en Keetje gaat al op jonge leeftijd werken als loopmeisje bij een apotheek en later bij een hoedenmaker. De fooien staat ze af aan haar moeder. Later wordt ze door haar moeder gedwongen tot prostitutie en ook dat geld moet ze afstaan. Keetje ontvlucht de thuissituatie nadat ze Eitel heeft leren kennen, dankzij hem kan ze gaan werken aan een zelfstandig leven.

Je kan merken aan de schrijfstijl dat het boek al bijna een eeuw oud is en dat geeft toch wel de juiste sfeer aan dit verhaal. Het boek verschilt wel op een aantal vlakken met verfilming, de wasserij bijvoorbeeld, die kom je niet tegen in het boek. Er staan oud-hollandse woorden in het verhaal, zoals ‘hij wies zichzelf’ en ‘ik gaf haar een paar centiem’… Ook zie je de duidelijk verschillen in de Amsterdamse volksbuurten en de wijken van stand. Al met al vond ik het een boeiende en interessante roman!


Credits

Met dank aan:

In de eerste plaats mijn lezers, welke ik wil bedanken voor hun trouwe bezoeken, complimenten en leuke reacties.

Uitgeverijen en auteurs voor het vertrouwen en het regelmatig beschikbaar stellen van leesexemplaren, zonder boeken was er geen leesdame.nl


En voor het technische deel:

Design, hosting en onderhoud aangeboden door: RS-Internet

Blogging platform: Wordpress

Search Engine Optimization plugin: Yoast

Web Performance Optimization plugin: W3 total cache

Credits sluiten

Disclaimer

Alle boeken zijn door mij zelf gekocht, tenzij ze door een uitgever of auteur voor recensie beschikbaar zijn gesteld wat op geen enkele manier mijn mening over het boek beïnvloed.

Indien een boek als een recensie-exemplaar verkregen is, zal dit altijd worden vermeld. Wanneer enige inhoud wordt gesponsord door een bedrijf, zal dit ook altijd duidelijk worden aangegeven.

Ik ben altijd helemaal eerlijk, ongeacht of het boek wat ik bespreek beschikbaar gesteld is of zelf gekocht. Mijn blog is gebaseerd op verstrekken van eerlijke beoordelingen. Alle meningen zijn van mij persoonlijk. Hou daarbij rekening dat wat voor mij een fijne leeservaring is dat niet voor iedereen hoeft te gelden. Het is niet mijn doel anderen op welke wijze dan ook te overtuigen of beïnvloeden. Ik deel uitsluitend mijn persoonlijke ervaring met boeken en wil daarmee lezers voorzien van de kans om hun eigen geïnformeerde beslissingen te nemen.

Ik besteed veel zorg aan de creatie van deze website, maar kan de correctheid van de informatie niet garanderen. De gebruiker moet zich er van bewust zijn dat de informatie kan veranderen zonder dat hij daarvan vooraf op de hoogte wordt gebracht. Leesdame.nl kan niet aansprakelijk worden gesteld voor de inhoud van de site of voor het gebruik dat hiervan wordt gemaakt.

Alle in mijn blog gebruikte afbeeldingen zijn eigendom van mijzelf of hun respectievelijke eigenaars. Mocht u bezwaar willen maken tegen de publicatie van een afbeelding of de inhoud op dit blog, aarzel dan niet om contact met mij op te nemen via het contactformulier.

De volledig website is het exclusieve eigendom van Leesdame.nl. Onbevoegd kopiëren, reproduceren, opnieuw publiceren, posten of dupliceren van het materiaal op mijn blog is verboden zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van mijzelf. Het is niet toegestaan enig deel van dit blog te reproduceren, verkopen of te wijzigen. Het staat U vrij te linken naar dit blog en om de inhoud ervan op een respectvolle manier te bespreken. Wanneer u een citaat uit mijn blog gebruikt, vermeld dan aub de naam van, en een link naar, mijn blog. Bent u geïnteresseerd in het verkrijgen van toestemming om gedeelten van de blog te kopiëren, neem dan contact met mij op via het contactformulier.

Ik ben niet verantwoordelijk voor content op de aan deze website gekoppelde bestanden en/ of websites waarnaar wordt verwezen.

Helaas kan ik niet fulltime aan mijn blog werken, het leven heeft meer verplichtingen. Ondanks dat ik erg blij ben met leesverzoeken en bijdrages van PR agentschappen, uitgevers en auteurs vraag ik ook om begrip dat deze soms iets langer duren dan verwacht. Ik ben U niet vergeten, ik verwerk het zo snel mogelijk.

Ik wil U bij voorbaat bedanken voor uw samenwerking en begrip :)

Leesdame
Disclaimer sluiten