Een irritant hoofdpersonage… Hoe irritant is dat?

irritant hoofdpersonageNiets is zo irritant als een vervelend hoofdpersonage. Stel je hebt een dikke pil van 500 pagina’s en de schrijfstijl is in de ik-vorm en het hoofdpersonage is vreselijk arrogant… Daar ben je mooi klaar mee als lezer! Je zult het dus 500 pagina’s lang moeten uithouden met een vreselijk personage, of je legt het boek maar aan de kant, soms kan je niet anders.

Waarom doen sommige auteurs dit toch? Een arrogant bijpersonage is prima, maar als hoofdpersonage… Na honderden boeken ken ik nog wel meer ‘vervelende personages’ waarmee je het moet zien uit te houden tot de finale. Leest u even mee?

Het naïeve meisje, vaak ook nog eens ontzettend onhandig. Speelt graag de hoofdrol in (Amerikaanse) chicklits. Het wordt al gauw vervelend als iedereen door heeft dat het fout gaat en het naïeve meisje nietsvermoedend doorgaat met naïeve acties tot het einde van het verhaal.

De meedogenloze klootzak. Er is totaal geen binding mee te krijgen, het blijft een meedogenloze klootzak tot de finale. De meedogenloze klootzak weet niet wat humor is, heeft geen gevoel en kent geen liefde. Als bijpersonage kan het nog wel eens toevoeging zijn aan het verhaal, maar als hoofdpersoon komt hij na 50 pagina’s mijn keel uit. Want ik kan niet geloven dat mensen totaal ongevoelig zijn. Maar okay, er zullen vast zulke meedogenloze klootzakken bestaan.

Een dom hoofdpersoon. Zo’n personage waarbij het lijkt of hij of zij geen school gehad heeft.

De zeur. Van bladzijde 1 tot en met 300 ben je getuige van haar zware leven, haar tegenslagen, haar verloren liefdes en je weet echt zeker dat het met haar vast nooit meer goed komt. Altijd zit haar vanalles tegen, geen geld, geen werk, bedrogen en altijd wat te zeuren. Maar op pagina 301 komt altijd alles goed. Alleen op die ene pagina dan ;)


Nee hoor, ik heb geen leesdip ;)

een leesdipDe laatste dagen werd me vaak gevraagd of ik geen leesdip had overgehouden aan het project. Nee dus! :)

Ik heb Desiderio gelezen van Evelien van Steenis. Heel mooi geschreven roman met een Italiaanse twist. Maar daar kom binnenkort nog op terug met een leeservaring.

Daarnaast ben ik afgelopen weekend uitgeweest, ook vrij vermoeiend, maar wel erg leuk! En qua lezen: ik wil toch die Drie zusjes van Alice Hoffman lezen, want daar ben ik tijdens het project in begonnen, maar die was vrij pittig voor één dag (en de buren waren nogal rumoerig) en toen ben ik snel geswitcht naar een makkelijk boek. Dus dat boek wil ik deze week lekker op mijn gemak lezen. En verder heb ik nog zoveel leuke boeken klaarliggen :)


Een boek per dag – afgesloten

een boek per dagNa 20 dagen zwoegen en lezen heb ik een mooi rijtje boeken verzameld. Ik las een klassieker uit de jaren ’20, een kinderboekenweekgeschenk wat ik te lang heb laten slingeren, boeken die al jaren ongelezen in de kast lagen en juwelen die 5 sterren waard waren…

Vandaag begon ik in Desiderio, het debuut van Evelien van Steenis. En ineens bedacht ik me: wil ik dit boek wel in moordend tempo lezen?! Eigenlijk niet. Het boek wat door een cybervriendin is geschreven wil ik niet supersnel doorwerken, daar wil ik op me gemak voor gaan zitten. Toen kwam plotseling de vermoeidheid opzetten. De vermoeidheid die al dagen dreigde in mijn lichaam, maar ik negeerde de vermoeidheid omdat ik niet wou falen. Één boek per dag heet het boek van Nina Sankovitch. En niet: Elke dag één boek per dag…

Geloof me, ik kreeg er heel veel positieve kracht van. De flow waarin je zit als je een boek in één avond doorwerkt is magisch en zou je echt een keer moeten ervaren. Ook was het verbazingwekkend hoeveel mensen achter mij stonden! Maar dat gaf ook grote druk om te blijven presteren, ik kon niet eventjes zomaar falen. Het is verslavend! Maar al die (fictieve) verhalen die ik in snel tempo moest verwerken waren ook vermoeiend. Ik kon niet even een verhaal op me in laten werken. Na het lezen viel ik gelijk in slaap en de andere dag moest ik weer met een nieuw boek beginnen. Een ander nadeel was dat ik niet kon lezen wat ik wou lezen. De meeste boeken die ik wil lezen hebben meer dan 300 blz’s en sommige boeken wil ik op mijn gemak lezen. Zoals ik al zei: de flow van één boek per dag was soms verslavend, dus zal ik dit zeker nog vaak doen, maar niet meer elke dag…

Ik ben sowieso een snelle lezer, ik blog graag over boeken en over mijn leven als lezer, ik denk niet dat jullie iets zullen missen als ik weer op mijn gewone tempo zou lezen!

En nu ga ik lekker genieten van Desiderio van Evelien van Steenis!


Daar lag Laika…. tussen de andere ongelezen boeken.

laika tussen de sterren coverIk spaar al jaren boekenweekgeschenken, maar lees ze nooit. Nou ja, Een tafel vol vlinders van Tim Krabbé heb ik dan wel gelezen, maar normaal lees ik ze nooit. Toch moet ik ze hebben. En ja, ook kinderboekenweekgeschenken spaar ik en die lees ik zo af en toe dus wel. Af en toe is niet altijd… Zo kreeg ik jaren terug Laika tussen de sterren van Bibi Dumon Tak. Toen ik thuiskwam legde ik het boek in een kast en verder vergat ik dit boekje.

Mijn leesproject bereikte gisteren de 17e dag. En ik had echt geen zin, ik wou graag doelloos rondzappen op televisie, ik wou graag vroeg gaan slapen en eigenlijk wou ik vanalles behalve één boek per dag lezen. Ik wist dat ik iets moest lezen en in het ritme moest blijven anders zou het nog moeilijker worden om dit project vol te houden. Dus snuffelde ik in een van mijn kasten en vond ik Laika tussen de sterren. Laat ik maar eerlijk zijn: ik voelde er niet veel voor om een kinderverhaal te lezen over een hond die in een raket door het heelal reist, maar goed, ik ging dus zitten met Laika tussen de sterren en begon met lezen. Laika bleek maar één verhaaltje te zijn in deze kleine bundel verhalen waarin dieren een soort heldenrol spelen. Daarnaast schrijft Bibi Dumon Tak erg leuk en boeiend. De verhaaltjes verschillen enorm van elkaar: Laika die als eerste hond de ruimte in gaat, dolfijnentherapie en over een python die op moet treden in reclamespotjes… Ik had dit boekje erg snel uit en ik vind het jammer dat ik Laika tussen de sterren zolang ongelezen in de kast heb laten liggen.


Buiten bereik netwerk

persoonlijkIk vind het best wel gezellig om even met iemand bij te kletsen over de telefoon, maar nu tijdens dit leesproject is het niet handig als ik ‘s avonds gebeld wordt.

Als ik gebeld wordt dan neem ik vrijwel altijd op (uit nieuwsgierigheid) en dan is er zo een uur omgevlogen omdat de beller zijn of haar verhaal kwijt wil, of omdat het gewoon ontzettend gezellig is. Maar ik wil me ook graag inzetten bij dit leesproject,dus heb ik aangegeven dat ik in de avond nu niet gebeld wil worden op mijn gsm en als er echt iets is dan moeten ze op de vaste lijn bellen. Maar goed, er zijn altijd mensen die dat ergens niet helemaal snappen en als ik dan lekker aan de gang ben in mijn boek en een beller blijft aanhoudend bellen, dan wordt ik wat geïrriteerd. Vooral als ik aangeef dat ik nu even niet gestoord wil worden. En dat aanhoudende belgedrag maakt mij geïrriteerd. Ik weet het niet, maar aanhoudend blijven bellen, dat voelt zo opdringerig… Dan klik ik af en er komt even later een bericht binnen dat ik een voicemailbericht heb. Het voicemailbericht is niets anders dan het geluid van de klik waarmee de beller de verbinding verbreekt. Ooit zal ik eens mijn voicemail opnieuw inspreken en zeggen dat de beller op moet hangen vóór de piep als hij of zij niets weet te zeggen… Maar dit terzijde… Aan het eind van het liedje heb ik nog steeds niks gelezen omdat ik met een schuldgevoel zit. Schuldig omdat ik niet heb opgenomen.

Nu pak ik het anders aan, mijn mobiele telefoon gaat helemaal af en dan ben ik dus even ‘buiten bereik netwerk’ en om heel eerlijk te zijn: dat voelt best lekker!
En ik voel me ook niet schuldig, want als er echt iets aan de hand is, dan zijn er nog genoeg andere wegen om mij daarvan om de hoogte te stellen.


Keetje Tippel van Neel Doff

keetje tippel coverVandaag las ik Keetje Tippel. Ja die kennen we vast nog wel als film met Monique van de Ven en Rutger Hauer, maar ik heb dus vandaag het boekje gelezen. En het is geschreven door Neel Doff en zij was van oorsprong Nederlandse, maar ze schreef in het Frans! Voor die tijd (jaren ’20) schreef ze toch wel een moderne roman.

Keetje groeit op in een groot gezin. Ze wonen in arme Amsterdamse volkswijken en verhuizen regelmatig. Zo woont Keetje bijvoorbeeld in een kelder, die om de haverklap volloopt met water. Het gezin is erg arm en Keetje gaat al op jonge leeftijd werken als loopmeisje bij een apotheek en later bij een hoedenmaker. De fooien staat ze af aan haar moeder. Later wordt ze door haar moeder gedwongen tot prostitutie en ook dat geld moet ze afstaan. Keetje ontvlucht de thuissituatie nadat ze Eitel heeft leren kennen, dankzij hem kan ze gaan werken aan een zelfstandig leven.

Je kan merken aan de schrijfstijl dat het boek al bijna een eeuw oud is en dat geeft toch wel de juiste sfeer aan dit verhaal. Het boek verschilt wel op een aantal vlakken met verfilming, de wasserij bijvoorbeeld, die kom je niet tegen in het boek. Er staan oud-hollandse woorden in het verhaal, zoals ‘hij wies zichzelf’ en ‘ik gaf haar een paar centiem’… Ook zie je de duidelijk verschillen in de Amsterdamse volksbuurten en de wijken van stand. Al met al vond ik het een boeiende en interessante roman!


Hoe een elektrische zaag mijn plan doorzaagde…

een boek per dagEen boek per dag lezen valt niet mee, dus plan ik alles zorgvuldig in en lees ik volgens een vast ritueel. Ik lees steeds in etappes van 50 blz’s en daarna neem ik minstens een kwartier pauze voordat ik weer verder ga. Als ik een dag thuis ben dan lees ik in de middag de eerste helft en ‘s avonds de tweede helft. Ik kies boeken van ongeveer 200 a 250 pagina’s. Maar als ik een hele dag voor me heb liggen, dan wil ik wel een uitdaging aangaan en een dikke kiezen van zo’n 350 pagina’s. De hele middag ligt immers open voor me… Toch?

Dat dacht de buurman ook. Hij besloot dat deze zonnige dag (zeldzaam in deze zomer) ideaal was om zijn oude deuren tot brandhout te zagen. Met een irritant elektrisch zaagje begon hij net na het middageten te zagen. Een schel, vals en scherp geluid ging dwars door mijn hoofd heen. Na een half uur gaf ik het op, ik nam een pijnstiller in voor de hoofdpijn en ging binnen zitten. Toen werd het stil. Ha, ik kon weer een poging wagen. Met een kop koffie toog ik terug naar buiten. Ik zat nog geen 5 minuten of de buurman begon weer… Moet mijn plan voor vandaag maar even bijstellen, want 320 pagina’s lezen vanavond gaat niet lukken ben ik bang, dus ik moet even iets anders tevoorschijn halen.


Een boek per dag – Nina Sankovitch

een boek per dag coverEindelijk heb ik het boek Een boek per dag van Nina Sankovitch gelezen! Ja, uiteraard ook in één dag… Het was me wat, iets meer dan 200 blz’s en om 18.30u had ik nog géén letter gelezen. Een inzinking was al nabij, want ik zou toch niet uitgerekend bij dit boek falen?! Het boek waarmee dit bizarre plan is ontstaan… Maar het ging goed. Ik schrapte de tv en sloot me op in de slaapkamer.

Nina heeft een inspiratievolle roman geschreven, een feelgood-roman met een lading leestips! Ze schrijft boeiend over de boeken die ze heeft gelezen, maar haalt vooral ook herinneringen op uit haar verleden. Bij elk boek komt ze wel iets van zichzelf tegen of haalt het een herinnering op aan haar zus Anne-Marie. In het boek is Anne-Marie eigenlijk de spil waar het om draait en waarom ze dit bizarre project deed. Als Anne-Marie is overleden wil Nina alles uit haar leven halen en begint ze een heel druk en actief leven. Ze doet van alles en vergeet na te denken over de pijn de heeft na het overlijden van Anne-Marie. Ze ontdekt dat ze juist met lezen haar verdriet kan verwerken en ze ziet lezen niet als vlucht, maar als confrontatie. Hoe langer ze daar over nadenkt, hoe meer ze tot de conclusie komt dat ze dit echt gaat doen: 365 dagenlang 365 boeken lezen.

In haar boek geeft Nina mooie wijsheden over lezen. Dat bijvoorbeeld het uitlenen van boeken je heel gelukkig kan maken. Of dat je maar beter niet kunt roepen dat je een boek ‘stom’ vindt. Want indirect beledig je daarmee weer de lezer die dit boek juist ‘top’ vindt. Ook leert ze mij om boeken anders te lezen. Door zelf in het personage te kruipen en zelf mee te gaan doen in het verhaal. Door mee te zwemmen in zee, of te vluchten in het bos. Maar het is ook heel interessant als Nina over de boeken schrijft die ze heeft gelezen, vaak linkt ze ook herinnering aan de boeken, maar ze kan ook heel boeiend de sfeer en het thema van een boek omschrijven. Zo schrijft ze ook een paar pagina’s over De aanslag van Harry Mulisch. Eerlijk gezegd voelde ik er weinig voor om De aanslag te lezen, maar door Nina’s leeservaring ben ik toch wel nieuwsgierig geworden. Nina geeft veel motivatie en inspiratie. Dat had ze me al gegeven voordat ik dit boek las, maar van dit boek krijg je dat dus nog eens dubbel! Ook als ik in een leesdip kom te zitten zal ik Nina’s boek erbij pakken. Een aantal passages zijn namelijk inspirerend genoeg om een leesdip te overwinnen. Van lezen komt lezen, toch?


Ik weet hoe jongens huilen van Janneke van der Horst

ik weet hoe jongens huilen coverGisteren las ik de literaire verhalenbundel: Ik weet hoe jongens huilen. Geschreven door Janneke van der Horst. En ik ben door dit boek heen gevlogen! Normaal gesproken kom je in een verhalenbundel altijd wel wat verhalen tegen die niet zo boeiend zijn, maar in Ik weet hoe jongens huilen is elk verhaal even boeiend om te lezen.

Janneke schrijft zo goed en kan een luchtig verhaal in één of twee zinnen ombuigen tot een indrukwekkend verhaal waarin de emoties radicaal veranderen. Dit zie je bijvoorbeeld terug in het verhaal ‘Dandy en een prinsesje’. Sommige verhalen hebben een vermakelijke toon, maar gaan toch erg diep als je tussen de regels doorleest.

Ik weet hoe jongens huilen is een verhalenbundel die je eigenlijk zo uit hebt, maar toch wil je steeds een verhaal voor later bewaren. Het is een bundel die ik zeker in de toekomst nog eens wil lezen.


Zelfs in bad lees ik nog…

zelfs in badHet gaat erg goed met mijn leesproject! Ik heb zelfs genoeg tijd over voor andere dingen. En opvallend genoeg heb ik dezer dagen ook veel meer energie dan anders. Het is alsof veel lezen mij een adrenalineboost geeft. Ook voel ik me goed bij het lezen, het geeft mij veel voldoening. Het helpt ook wel dat ik elke dag met veel motivatie start denk ik.

Ik ben er echt de hele dag mee bezig. Zit ik lekker in bad, dan lees ik toch nog even een hoofdstuk terwijl de conditioner in mijn haar trekt. Films op tv die ik heel graag wil zien neem ik op en kijk ik later.

Gisteren was ik trouwens al om 16u klaar! Dus de hele avond lag vrij voor me open. En ik miste toch wel een beetje mijn boek… Maar ik vond het ook lekker dat ik een avond kon doorbrengen zonder deadline.


Een boek per dag: de eerste week

nina sankovitch logoIk ben nu een week bezig met het project “Een boek per dag” zoals van Nina Sankovitch… Ik heb 2 dagen gefaald. Maar de overige 5 dagen gingen me goed af. Het viel me niet altijd mee en ik moest er veel voor opofferen. Het kost vooral veel doorzettingsvermogen en je bent min of meer verplicht om alleen dunne en/of makkelijke boeken te lezen. Gelukkig heb ik een paar goede supporters die mij moed inpraten en ze volgen mijn project op de voet.

Valkuilen zijn vooral internet en tv. Ongemerkt slurpen ze tijd op die ik ook had kunnen besteden aan lezen. Soms had ik echt geen zin om ermee door te gaan, maar dan ging ik er toch voor. En als het mij lukte om inderdaad één boek per dag te lezen, dan gaf dat een hele kick. Zo van: Zie je nou dat ik het ook kan!

Ik was vooral benieuwd of iedereen dit kon: een boek per dag lezen. Nina hield het één jaar vol. Ik vond deze week al een opgave, maar ik begin morgen toch weer met volle moed aan een nieuwe week. Mijn doel is om dit een maand vol te houden. Niet één jaar zoals Nina deed, want dat is niet te doen. Toch wil ik ook voor die ene maand wel wat aan gaan passen: het weekend reserveren voor een moeilijk/dik boek. Dus één boek per weekend. Als ik dat invoer, dan komen die boeken (gelukkig) ook nog aan de beurt.


Leuk voor een nacht van Marijke van den Elsen

leuk voor een nacht coverLeuk voor een nacht omschrijft gelijk mijn eigen mening over dit boek: leuk voor een nacht

Het gaat over Kaatje (Catherine), een vrouw die vaak onhandige uitspraken doet en in onhandige situaties belandt. Ze werkt bij een groot bedrijf als supervisor en krijgt een nieuwe -jawel hoor- aantrekkelijke baas. Kaatje en haar baas krijgen natuurlijk in het geheim iets met elkaar, maar dan blijkt Kaatje zwanger te zijn en moeten ze het vertellen aan de buitenwereld. Vervolgens krijgt Kaatje te maken met hooghartige schoonouders, bekakte zeilvrienden en de irritante ex van Chris.

Als ik dit zit te typen vraag ik me af hoeveel chicklits wel niet aan deze omschrijving zouden voldoen… Leuk voor een nacht is een zeer luchtige chicklit, je leest het zo uit en het is allemaal vrij voorspelbaar. Omdat dit boek erg vlot leest, wordt het ook nergens saai. Samen met Kaatje maak je grote sprongen in het verhaal en ben je zo bij het einde. Naar mijn gevoel ging het allemaal té snel. Her en der had het best wat beter uitgewerkt mogen worden.

Leuk voor op het strand, of als je zin hebt in iets luchtigs. De feelgood-factor is namelijk vrij hoog.


Credits

Met dank aan:

In de eerste plaats mijn lezers, welke ik wil bedanken voor hun trouwe bezoeken, complimenten en leuke reacties.

Uitgeverijen en auteurs voor het vertrouwen en het regelmatig beschikbaar stellen van leesexemplaren, zonder boeken was er geen leesdame.nl


En voor het technische deel:

Design, hosting en onderhoud aangeboden door: RS-Internet

Blogging platform: Wordpress

Search Engine Optimization plugin: Yoast

Web Performance Optimization plugin: W3 total cache

Credits sluiten

Disclaimer

Alle boeken zijn door mij zelf gekocht, tenzij ze door een uitgever of auteur voor recensie beschikbaar zijn gesteld wat op geen enkele manier mijn mening over het boek beïnvloed.

Indien een boek als een recensie-exemplaar verkregen is, zal dit altijd worden vermeld. Wanneer enige inhoud wordt gesponsord door een bedrijf, zal dit ook altijd duidelijk worden aangegeven.

Ik ben altijd helemaal eerlijk, ongeacht of het boek wat ik bespreek beschikbaar gesteld is of zelf gekocht. Mijn blog is gebaseerd op verstrekken van eerlijke beoordelingen. Alle meningen zijn van mij persoonlijk. Hou daarbij rekening dat wat voor mij een fijne leeservaring is dat niet voor iedereen hoeft te gelden. Het is niet mijn doel anderen op welke wijze dan ook te overtuigen of beïnvloeden. Ik deel uitsluitend mijn persoonlijke ervaring met boeken en wil daarmee lezers voorzien van de kans om hun eigen geïnformeerde beslissingen te nemen.

Ik besteed veel zorg aan de creatie van deze website, maar kan de correctheid van de informatie niet garanderen. De gebruiker moet zich er van bewust zijn dat de informatie kan veranderen zonder dat hij daarvan vooraf op de hoogte wordt gebracht. Leesdame.nl kan niet aansprakelijk worden gesteld voor de inhoud van de site of voor het gebruik dat hiervan wordt gemaakt.

Alle in mijn blog gebruikte afbeeldingen zijn eigendom van mijzelf of hun respectievelijke eigenaars. Mocht u bezwaar willen maken tegen de publicatie van een afbeelding of de inhoud op dit blog, aarzel dan niet om contact met mij op te nemen via het contactformulier.

De volledig website is het exclusieve eigendom van Leesdame.nl. Onbevoegd kopiëren, reproduceren, opnieuw publiceren, posten of dupliceren van het materiaal op mijn blog is verboden zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van mijzelf. Het is niet toegestaan enig deel van dit blog te reproduceren, verkopen of te wijzigen. Het staat U vrij te linken naar dit blog en om de inhoud ervan op een respectvolle manier te bespreken. Wanneer u een citaat uit mijn blog gebruikt, vermeld dan aub de naam van, en een link naar, mijn blog. Bent u geïnteresseerd in het verkrijgen van toestemming om gedeelten van de blog te kopiëren, neem dan contact met mij op via het contactformulier.

Ik ben niet verantwoordelijk voor content op de aan deze website gekoppelde bestanden en/ of websites waarnaar wordt verwezen.

Helaas kan ik niet fulltime aan mijn blog werken, het leven heeft meer verplichtingen. Ondanks dat ik erg blij ben met leesverzoeken en bijdrages van PR agentschappen, uitgevers en auteurs vraag ik ook om begrip dat deze soms iets langer duren dan verwacht. Ik ben U niet vergeten, ik verwerk het zo snel mogelijk.

Ik wil U bij voorbaat bedanken voor uw samenwerking en begrip :)

Leesdame
Disclaimer sluiten