Heb lief van Lars van der Werf

heb lief coverDit schattige boekje kreeg ik laatst. Niet als recensie-exemplaar, maar gewonnen bij een gedichtenwedstrijd :) Extra leuk, want vooraan in het boek staat een handtekening van Lars zelf en er zat een sticker van een gedichtje bij, wat je dus overal en nergens op zou kunnen plakken. Ik heb het in mijn agenda geplakt.

Ik ben dol op de versjes van Lars! Ze zijn kort, maar krachtig en ze zijn zo leuk om voor te lezen! Ook de opmaak is erg leuk, want Lars staat bekend om zijn typemachine en die stijl is intact gebleven bij het maken van de bundel.

(meer…)


Druppelende gedachtes van Liesanne van der Plas

druppelende gedachtes coverIk vind gedichten erg mooi en ik lees ze dan ook graag! Op zijn tijd schrijf ik zelf ook gedichten, maar die deel ik zelden. Wat ik zo mooi vind aan een gedicht is dat je met poëtische teksten gecompliceerde gevoelens heel mooi kunt verwoorden, ook al is de onderliggende boodschap vaak grimmig of verdrietig. Liesanne van der Plas schreef zo’n mooie gedichtenbundel!

Gedichten over moeilijke periodes in haar leven, maar ook over gelukkige momenten. Over haar kijk op de maatschappij, maar ook over dierbaren. Korte gedichtjes wisselen af met langere gedichten.

(meer…)


Versjes van Annie M.G. Schmidt

ziezo coverOp woensdag iets over kinderboeken. Ik denk trouwens nog steeds na over een pakkende rubrieknaam. Suggesties zijn welkom onderaan de post ;)

Maar goed, ik had afgelopen week geen tijd om een kinderboek voor vandaag te lezen, dus ik heb geen leeservaring vandaag, maar wel een ander soort blogpost rondom kinderboeken. En vandaag is ook de laatste dag van de Poëzieweek en daar had ik niets mee gedaan, dus vandaag combineer ik deze twee thema’s een beetje met elkaar. Als ik aan versjes denk én aan kinderboeken, dan denk ik aan Annie :)

(meer…)


Een gedicht per dag, deel 11

Een gedicht per dagVandaag het elfde gedicht.

Ramkietjieliedjie, blz. 68 & 69
Tokkelliedje

Een heel klein gedichtje. Maar weer met zoveel inhoud! Het is duidelijk dat dit weer gericht is aan een ex-geliefde. Maar voor mijn gevoel begint Ingrid toch positief. Ze schrijft dat waar ze ook gaat, altijd een pad voor haar open ligt. Klinkt positief. Maar in het tweede stukje schrijft ze dan weer dat ze vooral de hartzeer volgt en het naambord is dan diegene die het heeft veroorzaakt. Wat ik interpreteer is dat Ingrid haar toekomst leiden door de pijn uit het verleden.

Eerlijk gezegd word ik soms een beetje moe van Ingrid en haar negatieve houding. Goed, dat was haar depressie… Maar ik vraag me af of ze überhaubt ooit wel gelukkig is geweest. Ik heb al meerdere gedichten gelezen van haar. En het gaat over de dood, of over verloren liefdes en de napijn. Of over allebei. Het staat me niet tegen hoor. Het is boeiend om te zien wat er omgaat in iemand die zo gefascineerd is door de dood. Maar haar melancholieke stijl moet mij op dat moment wel liggen. En soms ligt het mij niet zo. Als ik een drukke dag heb gehad, dan zie ik er echt tegenop om een gedicht van haar te lezen.


Een gedicht per dag, deel 10

Een gedicht per dagIk heb natuurlijk al meer dan 10 gedichten gelezen, maar dit is wel het tiende gedicht dat ik met jullie deel.

Ek het na die pad van my liggaam gesoek, blz. 54 & 55
Ik heb naar het pad van mijn lichaam gezocht

De titel is best mooi en typisch Zuid-Afrikaanse spelling. Het is een vaag gedicht dit keer. Al vind ik het wel heel mooi geschreven en het stemt me ook wel tot nadenken. Want, wat is nu het pad van je lichaam? Ingrid ziet littekens… Ik dacht eerst dat ze haar huid bedoelde. Maar even later heeft ze het over sporen van (blauwe) dieren. En het pad is wit volgens Ingrid. Of is het misschien haar pad uit het verleden, want ze fysiek heeft afgelegd en dat de tekens van haar verleden leiden naar lichaam. Vaag, ik schreef het net al.

Even liet ik het gedicht rusten en deed even wat anders. En toen had ik toch een interpretatie :) Volgens mijn gevoel: Ingrid kijkt terug naar haar verleden, ze wil het pad zien wat ze heeft afgelegd en ziet daarin de littekens (pijn), de sporen van dieren, die volgens mij staan voor ex-geliefden en ziet een schaduw. Schaduwen staan voor mijn gevoel voor herinneringen. Ingrid schrijft dan op het einde weer dat ze die schaduw wilt kennen. Volgens mij staat dat dan voor iets wat ze is misgelopen.


Een gedicht per dag, deel 9

Een gedicht per dagVandaag het negende gedicht wat ik bespreek. Ik ben erg moe, maar wie wil bloggen, moet maar lijden ;)

Ek herhaal jou, blz. 52  & 53
Ik herhaal je

Bekende titel, toch? Yep, het is tevens ook de titel van deze verzamelbundel en vandaag kwam ik dus ook het gelijknamige gedicht tegen. Het is geen lang gedicht en het gaat ergens ook over seks. Ingrid herhaalt de herinneringen en gevoelens van haar (ex) geliefde. Ze imiteert bijvoorbeeld met haar handen zijn aanrakingen. Dan kom ik dus weer bij een herkenbaar punt in Ingrid’s leven: moeite met loslaten. Alles maar vast willen blijven houden. Ook staan er in het gedicht nog een paar zangerige en diep poëtische zinnen. Ik lees ze over en over. Ik herhaal ze dus… En ik denk dat Ingrid bedoelde dat de schaduw van de dag, een schaduw was op haar leven. En dat de gele kruisen in de nacht, het licht is waar ze naartoe wil. Wat ik ook lees is dat ze mensen ziet als kaarsen. Misschien dat bepaalde mensen (geliefden) haar leven licht gaven.


Een gedicht per dag, deel 8

Een gedicht per dagWe gaan weer een week lang elke dag een gedicht bespreken uit de verzamelbundel Ik herhaal je van Ingrid Jonker…
Vorige keer besprak ik gedichten uit het deel Ontvlugting en deze week bespreek ik gedichten uit het deel Rook en oker.

Op alle gesigte, blz. 46 & 47
Op alle gezichten

Kennelijk voelde Ingrid zich een stuk beter, want het gaat niet meer zo duidelijk over de dood als bij de gedichten die ik al eerder gelezen heb.
Het gaat duidelijk over de liefde voor een man en dit is heel diep en poëtisch geschreven. Mijn eerste indruk is dat het gedicht eigenlijk helemaal nergens op slaat. Maar zoals ik al geleerd heb van de vorige keer, gewoon nog een paar keer lezen en dat doe ik dus nu ook… En als ik dan nog een keer kijk, dan gaat het volgens mij over een verloren liefde. En die liefde zit nog diep en bij alles wat ze doet en bij alles wat ze tegenkomt ziet ze iets van die liefde terug. En dan in het laatste stuk lees ik weer wel iets moois en iets wat weer helderheid brengt. Er staat zoiets dat ze in alles tekens zoekt, maar dat ze vreest voor bezinning. Dat ze bang is dat ze zichzelf er uiteindelijk bij neerlegt. Alsof Ingrid de pijn ziet als een soort vervanging van haar geliefde en als ze zich zou bezinnen, dan is ze die pijn ook kwijt en is het een gesloten boek. Kennelijk kan Ingrid dan niet zo goed loslaten.


Een gedicht per dag, deel 7

Een gedicht per dagGisteren had ik even echt geen tijd, maar ik ben er weer :)
En, ik heb weer een nieuwe e-reader, dus alles is hier weer opgelost!

Die onverkrygbare, blz. 22 & 23
Het onverkrijgbare

Ingrid schrijft over het feit dat ze iets kan kopen dankzij het feit dat ze haar vingers alleen maar op de schrijfmachine hoeft te leggen. Beetje kort door de bocht vind ik. Ik vind dit gedicht qua eerste indruk ook lichtelijk arrogant zelfs. Of misschien onderschat Ingrid haar eigen talent, dat kan natuurlijk ook. Opvallend is dat het gedicht op het einde weer wat manisch wordt.
Het komt er weer op neer dat ze blij is met wat ze kan kopen en doen, maar dat ze een wijzer mist die de uren telt… Een dichteres heeft volgens mij vaak geen benul van tijd en misschien wil Ingrid juist graag een regelmatiger leven leiden. Maar het zou ook nog een andere betekenis kunnen hebben: misschien verlangt ze er juist naar dat de tijd sneller zou gaan. Gewoon omdat haar leven te lang duurde. Klinkt morbide wat ik schrijf, maar Ingrid kennende zou daar wel weer een kern van waarheid in kunnen zitten.

Dit was (voorlopig) het laatste gedicht uit de serie: Een gedicht per dag…. Maar volgende maand gaan we weer verder en dan bespreek ik weer 7 gedichten uit de bundel Ik herhaal je, maar dan uit het deel: Rook en oker (vanaf blz. 46)


Een gedicht per dag, deel 6

Een gedicht per dagIk had een pagina overgeslagen, maar vandaag wil ik die toch bespreken, want het is toch een interessant gedicht om te bespreken.

By die Goodwood-tentoonstelling, blz. 18 & 19
Bij de Goodwood-tentoonstelling

Dit gedicht gaat over de roem in Ingrids leven en zo te lezen baalt ze daar af en toe flink van. Ze schrijft in het gedicht dat ze de eerste prijs heeft gewonnen, maar tegelijkertijd hebben ze haar opgesloten in een gevangenis van roem en aandacht. Ze mist het leven van vroeger en daar wil ze dan de lof best voor inleveren. Maar tegelijkertijd schrijft ze toch over haar trots: die eerste prijs, die bekroning en het feit dat mensen haar gekozen hebben. Is ze gelukkig? Dat vraag ik mezelf af. Volgens mij had ze een haat-liefde verhouding met roem, met haar werk en vooral met haar leven. En eigenlijk vraagt Ingrid het onmogelijke:  diezelfde eerste prijs, maar zonder de bekendheid en alles wat erbij komt kijken. En aangezien dat nou net niet ging, verwerkte ze haar hoop en emoties in dit gedicht. Zo ervaar ik het lezen van By die Goodwood-tentoonstelling.


Een gedicht per dag, deel 5

Een gedicht per dagIk herhaal je ligt gewoon als echt boek naast me bed, dus de kapotte reader is nu even geen issue. (Nee, ik jok, ik zit er nog steeds helemaal vol van). Anyway… De bundel van Ingrid kan ik dus nog steeds gewoon lezen en vandaag alweer het 5e deel van Een gedicht per dag.

Jy het vir my gesterf… blz. 20 & 21
Jij bent voor me gestorven…

Ik ben een pagina of twee doorgebladerd. Ingrid schrijft in haar gedicht over iemand (of iets) wat vóór haar is gestorven en waarvan ze eigenlijk niets wist. En Ingrid hoopt op een herontmoeting. Aangezien Ingrid veel en macaber over de dood schrijft zou het mij niks verbazen als ze zelfs jaloers zou zijn dat diegene waarover ze schrijft eerder dood is gegaan dan zij. Ook wordt de overledene in kwestie in verband gebracht met haar lof. Het stuift over het gruis en stof. Dat schrijft Ingrid op het einde. Ik weet het niet zeker, maar dat zou het graf kunnen betekenen. En dat door de dood, de lof minder waard is geworden. Ook praat ze over ‘onze liefde’, dus het zou een geliefde van Ingrid kunnen zijn. Tot nu toe vind ik haar gedichten vrij somber en zelfs macaber van toon. Maar anderzijds vind ik het heel knap dat ze dat heeft kunnen verbloemen met zo’n mooie zangerige stijl.


Een gedicht per dag, deel 4

Een gedicht per dagVandaag bespreek ik een mooi gedicht uit deze bundel…

Puberteit, blz  16 & 17

Ingrid heeft duidelijk moeite gehad met het feit dat ze ouder werd en haar kindertijd voorbij was. Vooral de laatste zin in dit gedicht raakt mij diep: Heb jij het kind in mij vermoord…?
Ze vraagt zich af of de puberteit en alle bijkomende factoren haar ‘kind zijn’ hebben vermoord. En eigenlijk is haar gedicht niet zo heel vreemd. Als kind ben je heerlijk los, vrij, speels en je hebt in principe geen verantwoording. Wanneer de puberteit begint stopt ook het speelse en de kinderlijke vrijheid. Je krijgt ineens te maken met onzekerheid, verantwoording en nog onbekende gevoelens. De puberteit kan ook veel eenzaamheid geven. Het kan zo zijn dat Ingrid ineens realiseerde dat ze geen kind meer was, dat ze daar zo op een dag achterkwam. Dat haar nu een leven stond te wachten vol met verantwoorde keuzes, moeilijke periodes en verwarde gevoelens en dat Ingrid dat eigenlijk niet kon handelen. Als kind kon ze haar eigen leven leiden, als volwassene moest ze passen in de maatschappij. Haar kindertijd was voorbij en de onverbiddelijke reis naar volwassenheid was met die puberteit in gang gezet.


Een gedicht per dag, deel 3

Een gedicht per dagHet is niet moeilijk om elke avond een gedicht te lezen voor het slapengaan. Meestal lees ik eerst nog wat in mijn boek, daarna doe ik nachtcrème op en dan lees ik een gedicht. Het is goed te doen en makkelijk vol te houden.

Graf (aan Berta) blz. 14 & 15

Berta was een vriendin van Ingrid. Dat haal ik uit een paar artikelen, maar pin mij er niet op vast! Het is een mooi gedicht, dat zeker. Maar de interpretatie is weer erg somber en ja, de dood staat weer centraal. Het gaat over het leven van Berta. Over de baai waar ze als kind kwam tot aan haar graf…Volgens het gedicht is de droom van Berta weggewaaid met de wind. En als ik het gedicht nogmaals overlees, dan heb ik het idee dat Berta veel dromen had, maar er geeneen is uitgekomen en dat ze uiteindelijk nooit verder is gekomen dan de plek waar ze is opgegroeid. Ik vind het moeilijk om een duidelijk interpretatie te maken omdat ik Berta niet ken. Ik heb de biografische film gezien, maar ik ben geen ster in het onthouden van bijpersonages. Toch denk ik dat ik dichtbij zit met mijn interpretatie.


Credits

Met dank aan:

In de eerste plaats mijn lezers, welke ik wil bedanken voor hun trouwe bezoeken, complimenten en leuke reacties.

Uitgeverijen en auteurs voor het vertrouwen en het regelmatig beschikbaar stellen van leesexemplaren, zonder boeken was er geen leesdame.nl


En voor het technische deel:

Design, hosting en onderhoud aangeboden door: RS-Internet

Blogging platform: Wordpress

Search Engine Optimization plugin: Yoast

Web Performance Optimization plugin: W3 total cache

Credits sluiten

Disclaimer

Alle boeken zijn door mij zelf gekocht, tenzij ze door een uitgever of auteur voor recensie beschikbaar zijn gesteld wat op geen enkele manier mijn mening over het boek beïnvloed.

Indien een boek als een recensie-exemplaar verkregen is, zal dit altijd worden vermeld. Wanneer enige inhoud wordt gesponsord door een bedrijf, zal dit ook altijd duidelijk worden aangegeven.

Ik ben altijd helemaal eerlijk, ongeacht of het boek wat ik bespreek beschikbaar gesteld is of zelf gekocht. Mijn blog is gebaseerd op verstrekken van eerlijke beoordelingen. Alle meningen zijn van mij persoonlijk. Hou daarbij rekening dat wat voor mij een fijne leeservaring is dat niet voor iedereen hoeft te gelden. Het is niet mijn doel anderen op welke wijze dan ook te overtuigen of beïnvloeden. Ik deel uitsluitend mijn persoonlijke ervaring met boeken en wil daarmee lezers voorzien van de kans om hun eigen geïnformeerde beslissingen te nemen.

Ik besteed veel zorg aan de creatie van deze website, maar kan de correctheid van de informatie niet garanderen. De gebruiker moet zich er van bewust zijn dat de informatie kan veranderen zonder dat hij daarvan vooraf op de hoogte wordt gebracht. Leesdame.nl kan niet aansprakelijk worden gesteld voor de inhoud van de site of voor het gebruik dat hiervan wordt gemaakt.

Alle in mijn blog gebruikte afbeeldingen zijn eigendom van mijzelf of hun respectievelijke eigenaars. Mocht u bezwaar willen maken tegen de publicatie van een afbeelding of de inhoud op dit blog, aarzel dan niet om contact met mij op te nemen via het contactformulier.

De volledig website is het exclusieve eigendom van Leesdame.nl. Onbevoegd kopiëren, reproduceren, opnieuw publiceren, posten of dupliceren van het materiaal op mijn blog is verboden zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van mijzelf. Het is niet toegestaan enig deel van dit blog te reproduceren, verkopen of te wijzigen. Het staat U vrij te linken naar dit blog en om de inhoud ervan op een respectvolle manier te bespreken. Wanneer u een citaat uit mijn blog gebruikt, vermeld dan aub de naam van, en een link naar, mijn blog. Bent u geïnteresseerd in het verkrijgen van toestemming om gedeelten van de blog te kopiëren, neem dan contact met mij op via het contactformulier.

Ik ben niet verantwoordelijk voor content op de aan deze website gekoppelde bestanden en/ of websites waarnaar wordt verwezen.

Helaas kan ik niet fulltime aan mijn blog werken, het leven heeft meer verplichtingen. Ondanks dat ik erg blij ben met leesverzoeken en bijdrages van PR agentschappen, uitgevers en auteurs vraag ik ook om begrip dat deze soms iets langer duren dan verwacht. Ik ben U niet vergeten, ik verwerk het zo snel mogelijk.

Ik wil U bij voorbaat bedanken voor uw samenwerking en begrip :)

Leesdame
Disclaimer sluiten