9 november 2014

Column op zondag: een nieuwe boekhandel zoeken

persoonlijkIk noemde het altijd ‘mijn boekhandel’, alsof ik er woonde. Het was al jaren mijn vaste stek als het ging om boeken kopen, bestellen en snuffelen in de kasten. Maar er kwam een andere eigenaar. Een nieuwe naam, een grondige renovatie en een herindeling van het assortiment. Ook het vaste personeel moest eraan geloven.

De boekhandel leek steeds meer op een kiosk en de jonge meisjes achter de kassa keken glazig als je een boek wou bestellen. Treurig… maar het was zoals het was. Op zoek dus naar een nieuwe stek. Een boekhandel waar ik me thuis zou gaan voelen.

Ik had een heel eisenpakket. De boekhandel moest een echte boekhandel zijn, geen kantoorboekhandel, met hele rekken vol printpapier en inkt en dergelijke. Er moest een klik zijn met het personeel. Ik zou ze namelijk vaak lastig gaan vallen met bestellingen. Ik zocht een boekhandel waar ik rustig een uur mocht rondsnuffelen zonder gestoord te worden, maar waar het personeel mij ook op allerlei interessante boeken zou wijzen.

De nieuwe boekhandel in de stad zag er veelbelovend uit. Als een kat sloop ik binnen. Eerst maar eens sfeer proeven en een indruk opdoen. Er waren heel veel boeken, meer dan bij mijn oude boekhandel viel me op. Er waren vooral veel boeken van minder bekende auteurs. Iets wat je tegenwoordig niet vaak ziet in een boekhandel.  Overal lagen folders en brochures. Er stond een grote leestafel, waar allerlei vouchers op lagen voor lezingen en leesfeestjes.

Het personeel was druk bezig. Achter de kassa en een jonge vrouw hielp een klant ijverig mee bij het zoeken naar een geschikt kinderboek. Toen ik voorbijkwam keek ze om en glimlachte naar mij. Ik maakte mijn jas los en dwaalde langs de rekken. Hier zou ik weinig hoeven te bestellen, want ze hadden veel boeken op voorraad.

Ik bekeek mijn Goodreads-app en vond een aantal boeken van mijn wishlist. Gaaf om de eerste pagina’s te lezen. Ik keek bij de esoterie, de kookboeken, las een column uit een columnbundel. En nog altijd werd ik met rust gelaten. Of niet… een hand tikte zacht op mijn schouder. Ik schrok even. ‘Wilt u misschien ook een kop koffie?’ vroeg de vriendelijke bedrijfsleidster. Ik wist meteen dat dit ‘mijn nieuwe boekhandel’ zou worden!

 

 

 

13 reacties

Geef hier je reactie

Wellicht ook interessant voor je: