4 april 2016

De koekjesclub van Ann Pearlman

de koekjesclub coverIk wou iets luchtigs en iets makkelijks voor het slapengaan en koos de roman ‘De koekjesclub’ uit als “bedboek”. Het begon allemaal nog vrij boeiend, maar het werd vervolgens een langdradig en rommelig verhaal.

Marnie organiseert elk jaar in december de bijeenkomst van de koekjesclub. Twaalf vrouwen bakken voor elkaar koekjes en delen die onder elkaar uit, onder het genot van drankjes, hapjes en levensverhalen. Marnie is de opper cookie bitch, zoals ze zichzelf noemt. Een nieuw lid is een koekjesmaagd.

De reviews op Goodreads spraken me geen moed in. Volgens mijn internationale collega-bloggers was het een verwarrend en rommelige roman. Ik ben het volledig met hun eens! Ik heb zelden meegemaakt dat een roman zo rommelig en verwarrend in elkaar kan zitten, om over de monotone schrijfstijl nog maar even te zwijgen.

Marnie is de hoofdpersoon en heeft nogal wat meegemaakt. Haar twee dochters zijn in verwachting. De jongste dochter is onverwachts zwanger geraakt van een crimineel, van wie ze zielsveel houdt. Haar oudste dochter heeft keer op keer problemen met haar zwangerschap en hoopt nu eindelijk dat het wel een keer goed gaat. Ze wacht op een belangrijk telefoontje van het ziekenhuis. Eindelijk zal ze dan horen of deze zwangerschap wel tot een goed einde zal komen. Ze belooft haar moeder te bellen als ze het nieuws hoort, dus Marnie (en de lezer) wacht dan ook het gehele boek op dit telefoontje. Het enige punt wat ervoor zorgde dat ik toch door bleef lezen.

Het verhaal is verder opgedeeld in (lange) hoofdstukken. Elk hoofdstuk begint met een koekjesrecept en eindigt met aanvullende informatie over een bepaald ingrediënt. Die aanvullende informatie over bijvoorbeeld suiker, kaneel en gember vond ik nog het meest interessant om te lezen eerlijk gezegd. De recepten zien er ook gemakkelijk uit, dus je kan zo aan de slag als je zou willen.

Ik noemde deze roman al eerder een “keuvelroman”. Marnie keuvelt over haar vriendinnen, hun levens, haar leven, over koekjes, over de avond zelf, over herinneringen. Marnie vertelt ook de verhalen van haar vriendinnen, maar omdat het er zoveel zijn weet je halverwege het boek niet meer welk verhaal bij wie hoort en hoe de verwikkeling in de vriendschap ook weer precies zat. Het is op zich een geschikt en leesbaar boek om voor het slapengaan te lezen, je ligt er niet wakker van en het houdt je ook niet wakker. Fijn als je weinig aan je hoofd wilt hebben.

 

 

 

4 reacties

  • 4 april, 2016 om 19:31
    Vivian zegt:

    Jammer dat je ‘m niet zo super vond, hij klinkt wel leuk!

    hartje(1)


    Vivian
    Beantwoorden

    • 4 april, 2016 om 21:10
      Leesdame zegt:

      Hij klinkt inderdaad leuk als je de omslagtekst leest en de cover (deze, maar ook van een andere editie) is erg aanlokkelijk. Dat was ook de reden dat ik dit boek uitzocht om mee naar bed te nemen voor het slapengaan. Maar soms kan het toch anders uitpakken 🙂

      hartje(1)


      Leesdame
      Beantwoorden

  • 5 april, 2016 om 11:18
    zwartraafje zegt:

    Ik las dit boek zo’n tien jaar geleden als ik me niet vergis. Alleszins al een tijdje terug. Van het verhaal zelf herinner ik me niet zoveel meer maar wel het gevoel dat het boek bij me opriep. Dat komt jammer genoeg overeen met wat jij zei. De flaptekst deed me een leuk verhaal verwachten en jammer genoeg kon het boek dit niet waarmaken. Vrij chaotisch én langdradig. Dat verklaart waarschijnlijk waarom het verhaal me niet echt is bijgebleven.

    hartje(1)


    zwartraafje
    Beantwoorden

    • 6 april, 2016 om 01:37
      Leesdame zegt:

      Het boek is heel chaotisch. Hoofdpersoon Marnie ratelt en ratelt en op een gegeven moment weet je niet meer of ze het over haarzelf heeft, over één van de (enorme hoeveelheid) vriendinnen, of dat het een losse herinnering is. Hoe verder ik kwam, hoe lastiger het werd om de eindjes aan elkaar te knopen van het verhaal. Zo jammer, want de omslagtekst is heel aantrekkelijk. Er schijnt ook een (televisiefilm) te zijn van dit boek, maar daar kan ik weinig van terug vinden, ook geen trailer op Youtube. Op zich ben ik benieuwd of in de de verfilming het verhaal ook zo rommelig is.

      hartje(1)


      Leesdame
      Beantwoorden

Geef hier je reactie

Wellicht ook interessant voor je: