5 oktober 2013

De nachtmerrie van elke boekblogger

de nachtmerrie van elke boekbloggerDaar ben ik weer 🙂 Met heel veel inspiratie en weer lekker veel zin om te lezen. Yeah, allemaal weer blij, maar ik zelf wel het meest denk ik haha… 😉

Het is misschien wel dé nachtmerrie van elke boekblogger: een leesdip.  Dan kun je twee dingen doen: de boel forceren en stug door blijven gaan in het boek waar je niet doorheen komt, of even de boel de boel te laten en daarna weer terug in je leesritme komen. Ik koos het laatste en ondertussen heb ik lekker wat ander schrijfwerk gedaan, dingen die ook af moesten enzo…

Een andere moeilijk punt is eerlijk vertellen dat je een boek niet uit wilt lezen. Vooral als het een recensie-boek is. Ook dan kun je twee dingen doen: stug doorlezen, of stoppen en vertellen waarom het niet lukt. Model in New York van Cheryl Diamond is niets voor mij. Elke keer als ik vijf pagina’s had gelezen, schoof ik het boek weer aan de kant, dit ging zo anderhalve week en op een gegeven moment liet ik mijn e-reader maar uit.

De tijd tikte door, mijn zin in lezen was weg en een stapeltje recensie-boeken stapelde zich op. Alles lag stil door dat ene boek. De reden dat ik het niet uit krijg? Ik vind het heel moeilijk om te zeggen, maar eerlijkheid duurt het langst: de vertaling… de vertaling is (sorry) slecht. Het is technisch vertaald, niet met emotionele lading. Daardoor is het een staccato verhaal geworden, eentonig, waarbij de emoties en het gevoel er niet uit springt. Ook is het verhaal vrij langdradig, want elke keer dacht ik: pfff, schiet toch eens op!

Ik schrijf dus geen leeservaring, ik geef geen sterren en het boek komt ook niet op de lijst van gelezen boeken. Eigenlijk komt dit 1 a 2 keer per jaar voor, dat een boek gewoon echt tegenvalt, dat ik de beslissing moet maken om gewoon te stoppen met het boek Mijn advies aan andere bloggers is dan ook: doe dat ook gewoon! Het is zonde van je tijd en energie om anderhalve week met tegenzin in een boek te lezen, als er nog drie op je wachten die wél in je straatje liggen! De tip van de week dus 😉

Ondertussen ben ik al een heel eind in de thriller: Het reservaat van Liselotte Stavorinus. Beter, veel beter! Beetje mengeling van De eetclub en Gooische vrouwen. Mijn leesdip is weg en ik ben weer terug 🙂

9 reacties

  • 5 oktober, 2013 om 18:44
    Annelies zegt:

    Welkom terug! Veel leesplezier!


    Annelies
    Beantwoorden

  • 5 oktober, 2013 om 19:51
    Danique V zegt:

    Zonde dat het zo tegenviel! Maar een boek dat niet emotioneel is vertaald is ook niet goed eigenlijk..


    Danique V
    Beantwoorden

  • 6 oktober, 2013 om 06:44
    boekblogger zegt:

    Jezelf dwingen om toch maar door te lezen is zo’n goede manier om helemaal geen zin meer in lezen te krijgen! Ik leg wel vaker een boek weg. Als het echt niet wil,,, tenslotte lezen we voor ons plezier!


    boekblogger
    Beantwoorden

  • 6 oktober, 2013 om 09:31
    Limoentje zegt:

    Als het niet gaat, dan gaat het niet.
    En toevallig, ik heb net het Reservaat uitgelezen, daar komt de volgende zondag een recensie van online.


    Limoentje
    Beantwoorden

  • 6 oktober, 2013 om 10:10
    Anneke zegt:

    Hier ben ik altijd bang voor wanneer ik een recensie-exemplaar ontvang. Tot nu toe heb ik het gelukkig nog niet meegemaakt. Ik vind het wel goed van je dat je er open en eerlijk voor uit komt. 🙂


    Anneke
    Beantwoorden

  • 6 oktober, 2013 om 14:36
    Leesdame zegt:

    Wat een lieve reacties 🙂 Dank jullie wel. En ik sliep bijna vannacht niet, want ik dacht: morgen krijg ik een zee aan kritiek haha


    Leesdame
    Beantwoorden

  • 6 oktober, 2013 om 22:36
    Inge zegt:

    Wat fijn dat de dip voorbij is! En als een boek echt niet aantrekkelijk is, lees ik er ook niet in verder. Zonde van mijn tijd!


  • 8 oktober, 2013 om 22:19
    theonlymrsJo zegt:

    Ah fijn! Je bent er weer bovenop! Ik had paar dagen slechte tot geen internetverbinding, dus had je bericht nog niet gelezen. Veel plezier weer met al je leeswerk. 🙂


    theonlymrsJo
    Beantwoorden

  • 10 oktober, 2013 om 14:02
    Tante Til zegt:

    Ik ken dat gevoel. Ik had het laatst met “Hart van inkt” van Cornelia Funke. Een jeugdboek dat al jaren op mijn lijstje stond. En ik vond het gewoon niet boeiend genoeg om uit te lezen. Toch heb ik er voor mijn blog wel een recensie over geschreven, omdat ook negatieve ervaringen andere mensen kunnen helpen met het kiezen van leuke leesboeken.


    Tante Til
    Beantwoorden

Geef hier je reactie

Wellicht ook interessant voor je: