11 februari 2012

Een gedicht per dag, deel 10

Een gedicht per dagIk heb natuurlijk al meer dan 10 gedichten gelezen, maar dit is wel het tiende gedicht dat ik met jullie deel.

Ek het na die pad van my liggaam gesoek, blz. 54 & 55
Ik heb naar het pad van mijn lichaam gezocht

De titel is best mooi en typisch Zuid-Afrikaanse spelling. Het is een vaag gedicht dit keer. Al vind ik het wel heel mooi geschreven en het stemt me ook wel tot nadenken. Want, wat is nu het pad van je lichaam? Ingrid ziet littekens…

Ik dacht eerst dat ze haar huid bedoelde. Maar even later heeft ze het over sporen van (blauwe) dieren. En het pad is wit volgens Ingrid. Of is het misschien haar pad uit het verleden, want ze fysiek heeft afgelegd en dat de tekens van haar verleden leiden naar lichaam. Vaag, ik schreef het net al.

Even liet ik het gedicht rusten en deed even wat anders. En toen had ik toch een interpretatie 🙂 Volgens mijn gevoel: Ingrid kijkt terug naar haar verleden, ze wil het pad zien wat ze heeft afgelegd en ziet daarin de littekens (pijn), de sporen van dieren, die volgens mij staan voor ex-geliefden en ziet een schaduw. Schaduwen staan voor mijn gevoel voor herinneringen. Ingrid schrijft dan op het einde weer dat ze die schaduw wilt kennen. Volgens mij staat dat dan voor iets wat ze is misgelopen.

Geef hier je reactie

Wellicht ook interessant voor je: