8 februari 2012

Een gedicht per dag, deel 8

Een gedicht per dagWe gaan weer een week lang elke dag een gedicht bespreken uit de verzamelbundel Ik herhaal je van Ingrid Jonker…
Vorige keer besprak ik gedichten uit het deel Ontvlugting en deze week bespreek ik gedichten uit het deel Rook en oker.

Op alle gesigte, blz. 46 & 47
Op alle gezichten

Kennelijk voelde Ingrid zich een stuk beter, want het gaat niet meer zo duidelijk over de dood als bij de gedichten die ik al eerder gelezen heb.

Het gaat duidelijk over de liefde voor een man en dit is heel diep en poëtisch geschreven. Mijn eerste indruk is dat het gedicht eigenlijk helemaal nergens op slaat. Maar zoals ik al geleerd heb van de vorige keer, gewoon nog een paar keer lezen en dat doe ik dus nu ook… Als ik dan nog een keer kijk, dan gaat het volgens mij over een verloren liefde. Die liefde zit nog diep en bij alles wat ze doet en bij alles wat ze tegenkomt ziet ze iets van die liefde terug.

En dan in het laatste stuk lees ik weer wel iets moois en iets wat weer helderheid brengt. Er staat zoiets dat ze in alles tekens zoekt, maar dat ze vreest voor bezinning. Dat ze bang is dat ze zichzelf er uiteindelijk bij neerlegt. Alsof Ingrid de pijn ziet als een soort vervanging van haar geliefde en als ze zich zou bezinnen, dan is ze die pijn ook kwijt en is het een gesloten boek. Kennelijk kan Ingrid dan niet zo goed loslaten.

Geef hier je reactie

Wellicht ook interessant voor je: