15 maart 2015

Waarom we ons zo graag onderdompelen in Disney-sferen als we ons kut voelen

belle en het beest filmposterIk weet zeker dat jij thuis iets van Disney hebt. Ik ben 30 jaar en heb een dvd van Belle en het Beest in de kast. Een paar jaar terug stuitte ik erop tijdens het shoppen. Het was een collectors item. En mocht ik me wel eens rot voelen, dan gaat het schijfje de dvd-speler in.

Kom niet aanzetten met Frozen, of ander hypermoderne animaties die met brilletjes moeten worden bekeken. Gewoon lekker net als vroeger. Omdat Belle en het beest misschien wel het mooiste is wat Disney ooit heeft gemaakt. Mijn generatie zal het vast wel begrijpen. Belle en het beest had wat magisch.

Naast deze film heb ik ook Mary Poppins in mijn bezit. Maar wat is nou eigenlijk het geheim achter deze films. Want normaal ben ik helemaal geen Disney fan. Het zoetsappige van Disney trekt me namelijk helemaal niet. Maar toch… deze twee films hebben iets van troost, iets van warmte. Is het de nostalgie, die je terugvoert naar een gemoedelijke kindertijd? Of is het de filosofie van het verhaal?

Naarmate de film vordert lijkt het beest steeds vriendelijk en zachter te worden qua uiterlijk. Of zijn dat onze gedachten, omdat het beest juist vriendelijker en zachter qua karakter wordt? Maakt die vriendelijkheid zijn uiterlijk plotseling ook minder eng? Dan heb ik ook nog eens de versie die ik op drie manieren kan bekijken, met een scène die niet in die versie van vroeger zat. Warempel: een scène die draait om lezen! Het beest wordt gevraagd een stukje te lezen en hij verzucht dat hij het niet meer kan. Hij kijkt er zo droevig en verslagen bij, dat ik uiteindelijk ook maar eeen traan wegveeg.

Ik lees thrillers, literaire romans, ik huil zelden tot nooit bij een boek. Waarom dan nu wel? Omdat Disneyfilms misschien iets wakker maken, een soort visuele armen om ons heen zijn. De armen van de nostalgie, de gemoedelijkheid van de kindertijd. Dat je net als toen je nog een kind was, ineens beseft: morgen is het allemaal weer goed.

O ja… ooit ontmoet ik dé sprookjeslezeres Belle in Disneyland, dat leg ik dan vast met een camera en dat is best wel cool voor op mijn blog dan hé 😉

 

 

3 reacties

  • 16 maart, 2015 om 10:12
    elmganneke zegt:

    Wij hebben veel Disneyfilms. Pocahontas is altijd een van mijn favorieten geweest en Aladdin vind ik ook geweldig.

    Ikhartje(1) deze reactie

    elmganneke
    Beantwoorden

  • 16 maart, 2015 om 10:15
    boekenwormmam zegt:

    Ik heb alle Disney films, heel handig nu ik twee kids heb maar ik vind ze zelf ook super leuk! We gaan in April met de meisjes naar Disneyland Parijs, lekker een paar dagen genieten van deze geweldige sprookjeswereld.

    Ikhartje(1) deze reactie

    boekenwormmam
    Beantwoorden

  • 16 maart, 2015 om 18:39
    Jenn zegt:

    Ik verzamel de disneyclassics. En ben 28.

    Ikhartje(1) deze reactie

    Jenn
    Beantwoorden

Geef hier je reactie

Wellicht ook interessant voor je: