21 november 2022

Wat ik minder leuk vind aan boekbloggen en lezen

Een tijdje schreef ik over wat ik leuk vind aan bloggen en lezen. Vandaag deel ik de minder leuke kanten, want die zijn er natuurlijk ook.

Na het schrijven van deze blogpost: ‘Wat ik zo leuk vind aan boekbloggen en lezen‘ kreeg ik de vraag of ik ook over de andere kant wilde schrijven. Maar om te voorkomen dat dit een klaagpost wordt, deel ik ook hoe ik omga met deze minder leuke dingen en misschien heb jij ook wel iets aan mijn oplossingen. We gaan het hebben over leesdips, samenwerkingen, social media, slechte boeken en hatelijke fans!

Lees- en blogdips

Ze hoeven elkaar niet in de weg te zitten, maar ze zijn allebei irritant! Soms lees ik dagen niet en mijn blog wil ik ook wel eens een weekje overslaan. Gelukkig is zo’n dip altijd op tijd weer verdwenen en mijn geheim is eigenlijk om mezelf er gewoon aan over te geven. Ik ga niet geforceerd lezen als ik geen rust in mijn hoofd heb en mijn blog kan ook rustig een dagje wachten. De zin om te lezen komt altijd weer terug en de inspiratie om weer te bloggen ook. Mijn ervaring is dat een leesdip juist langer duurt als je jezelf dwingt om te gaan lezen. Slinger Netflix voor een paar avonden aan, dat boek komt vanzelf wel weer terug in je handen!

Opdringerige samenwerkingen

Tja, je hebt samenwerkingen en je hebt ‘opdringerige samenwerkingen’. Dit zijn samenwerkingen waar een uitgeverij/auteur/pr-bureau min of meer alles wil bepalen en dat nogal opdringt. Meestal begint dit met persberichten waarin de woorden ‘enthousiasme’, ‘promotie’ en ‘Hebban’ staan. Als ik deze drie woorden zie staan, dan weet ik dat ze geen recensie willen, maar gratis reclame. Ook is er geen oprechte interesse in mijn blog, want ze hebben het steeds over Hebban en over Kobo. Het gaat ze dus meer om mijn tijd en tekst en die willen ze vervolgens op andere sites zien.

Ik heb trouwens geen hekel aan Hebban zelf, ik ben ook lid en ik jureer er ook wel eens bij wedstrijden. Ik heb wel een hekel aan uitgeverijen en auteurs die een blogpost negeren, maar dezelfde recensie die op Hebban staat wél willen delen en daar als bron Hebban onder zetten. Kortom: de blogger doet het werk, de commerciële sites gaan met de credits ervandoor. Ik heb dit opgelost door me uit te laten schrijven bij deze uitgeverijen en bureaus.

Social media

Ooit had ik Twitter en een FB pagina. Maar toen kwamen er allerlei platformen bij. Al die platformen geven ook ontzettend veel informatie, prikkels en ruis. Ik heb daarom laatst een aantal apps verwijderd, waaronder TikTok en Pinterest. Ik verliet ook een aantal groepen op FB en ik heb mijn Instagram onder handen genomen, zodat mijn feed weer overzichtelijk en rustig werd. Social media is heel erg leuk, maar het kan ook enorm overprikkelend zijn. Als je dat voelt, wordt het tijd om op te gaan ruimen. Wat zou je kunnen missen, welke groepen voegen niets meer toe en wil je echt al die mensen volgen die je nu op Insta volgt? Social media is ook heel laagdrempelig, dan kom ik uit bij mijn volgende punt…

Hatelijke fans

Laatst kreeg ik een boze smiley op FB, ik was benieuwd waarvoor. Even later zag ik dat ik deze smiley had gekregen van een boze 50+ vrouw. Ik had ergens geschreven dat ik een boek niet zo goed vond. Zij was juist enorm fan. Tieners kunnen ook wel eens kwaad zijn als ik hun lievelingsboek kritisch beoordeel, maar het ergste vind ik toch wel de volwassen fans.

Haters kunnen elkaar ook heel goed opruien en dat zie je meestal onder een gedeeld bericht van een auteur op Facebook. De auteur doet zelf heel rustig over een kritische recensie, maar daaronder barst het dan los van hatelijke reacties naar de recensent toe. Want die is gewoon dom, gemeen, raar, een boomer, saai, arrogant en slecht in grammatica, want vrijwel altijd zijn er een paar haters die de tik- en spelfoutjes uitgebreid bespreken. Best opvallend: je mag dus niet het favoriete boek van deze fans kritisch beoordelen, maar zij mogen jou wel belachelijk maken… Gelukkig is mij dit niet vaak overkomen, de keren dat het gebeurde was op Twitter en een paar keer hier op mijn blog. Het is vervelend en ongemakkelijk, maar na een paar dagen is de storm wel over.

Slechte boeken

Het minst leuk aan lezen zijn natuurlijk slechte boeken. Die bestaan, maar ik bespreek ze niet zo vaak. Meestal omdat ik vaak halverwege al gestopt ben en vaak ook omdat ik het mijn tijd en energie niet waard vind. Soms recenseer ik wel, omdat ik dan denk dat de recensie van waarde kan zijn voor andere lezers. Zo las en recenseerde ik ooit een boek over het zogenaamde vallei-orgasme. Het boek was niets anders dan tell sell reclame in geschreven versie voor een cursus, al beloofde de kaft wat anders.

Het fijne aan slechte boeken is dat je daarna heel goed weet wat je wél goed vindt en wat wel van waarde is. En zo sluit ik deze blogpost toch weer positief af!

6 reacties

  • 21 november, 2022 om 20:28
    Annette zegt:

    Toppie item. Ik kan het niet beter verwoorden!


    Annette
    Beantwoorden

  • 21 november, 2022 om 21:32
    Martine Hoogschagen zegt:

    Leuke insteek voor een blog en tevens veel herkenning!


    Martine Hoogschagen
    Beantwoorden

    • 21 november, 2022 om 21:44
      Leesdame zegt:

      Je hebt de eer om de 2500e reactie achter te laten


      Leesdame
      Beantwoorden

      • 22 november, 2022 om 07:19
        Lalagè zegt:

        Gefeliciteerd
        Wat raar dat mensen zo lelijk doen bij een minder ophemelende recensie. Dat heeft toch geen enkele zin. Ik doe het net als jij: meestal schrijf ik niet over boeken die me erg tegenvielen, maar soms wel als het bijvoorbeeld een heel bekend boek is. Vaker kan je van een boek plus- en minpunten benoemen en dan kan de lezer zelf bepalen wat die daarmee doet.


        Lalagè
        Beantwoorden

        • 22 november, 2022 om 10:42
          Leesdame zegt:

          Er zit bij mij een verschil tussen boeken die mij tegenvielen en boeken die ik slecht vind. Iets wat tegenvalt kan nog steeds technisch goed in elkaar zitten en het is een kwestie van smaak. Onder slechte boeken versta ik boeken met valse beloftes (vaak non fictie van zelfbenoemde goeroe’s), erotische vrouwonvriendelijke verhalen en boeken die technisch heel slecht in elkaar zitten.

          Mensen kunnen lelijk doen, maar dat is ook omdat dit erg makkelijk is op afstand achter een scherm. Ik vind het niet erg als ze een weerwoord hebben, maar onderbouw het dan ook en speel op de bal, niet op de persoon.


          Leesdame
          Beantwoorden

Geef hier je reactie

Wellicht ook interessant voor je: