Lieke Marsman (1990 – 2026) was Dichteres des Vaderlands van ’21 tot ’23. Ze debuteerde in 2010 met ‘Wat ik mezelf graag voorhoud’ en deze bundel werd met meerdere prijzen bekroond. Naast dichtbundels schreef ze ook essays en filosofische non fictie, zoals in 2025: ‘Op een andere planeet kunnen ze mij redden’.
In 2018 werd bij Lieke Marsman botkanker geconstateerd. Dit resulteerde uiteindelijk tot een amputatie van haar volledige rechterarm. Zij ging hier echter monter mee om. Het gaf haar inspiratie om te schrijven over religie, de dood en buitenaards leven. Lieke Marsman overleed 3 juni 2026 aan de gevolgen van haar ziekte.
Onderstaand vind je 2 leeservaringen.
Dit boek van Lieke Marsman kruipt echt onder je huid en kan best confronterend zijn. Het gaat over geloof, de dood, filosofie en het hebben van een ernstige ziekte.
Lieke Marsman schrijft poëzie, fictie en is filosoof. In ‘Op een andere planeet kunnen ze me redden’ filosofeert ze over haar leven nu de dood dicht op haar huid zit. Een boek dat bestaat uit dagboekteksten, overpeinzingen en essays. Soms schrijft ze heel koel over zichzelf, vaak ook bitter eerlijk en ironisch.
Een dun boek, maar boordevol inhoud, dat is ‘De volgende scan duurt vijf minuten’ van Lieke Marsman.
Lieke Marsman kreeg te horen dat ze een bottumor had in haar bovenrug. Ze kwam terecht in een wereld vol ziekenhuizen, angst, hoop en afwachting. Ze schreef een kort verhaal over dit proces en deelt in deze bundel een aantal gedichten. De gedichten zijn gevoelig en toegankelijk geschreven. Het korte verhaal komt binnen als een bom, het is een pijnlijk deel van haar leven, geschreven in een prachtige stijl!
Hoe zorg ik dat mijn website toegankelijk is, zonder in te leveren op beleving? Lees dit beleid en ontdek hoe ik dat eigentijds aanpak.