In ‘Gemaakt voor elkaar’ wordt de serie ‘Voor elkaar’ van Mienke Fijen afgesloten. Nog een keer mag ik op visite komen in dat knusse winkelstraatje. Ik had er zin in!
In dit derde deel volgen we Isa en Mick. Isa krijgt van haar oudtante Fien een prachtig winkelpand in de schoot geworpen. Isa zit meteen vol ideeën, maar ze stuit dan al snel op veel (klus)werk. Mick, de broer van Lara, is toevallig een hele goede klusjesman. Al botert het in het begin nog niet echt tussen hen. Isa wil van alles, maar dat mag niet teveel kosten en dat vindt Mick weer irritant. Mick zelf worstelt met zijn verleden en daardoor heeft hij het niet makkelijk. In dit Maastrichtse straatje duiken uiteraard ook de personages op uit de vorige delen. Zoals Daan, Matteo, Ellemieke, Boyd en Lara.
Voor de laatste keer terug naar Maastricht
‘Gemaakt voor elkaar’ is een gemoedelijke feelgoodroman. Alles gaat op een rustig tempo, waardoor er echt ruimte is om de personages goed te leren kennen, waardoor je hun beweegredenen beter snapt. Mienke Fijen kiest ervoor om Mick zijn eigen verhaal te laten vertellen. Dit geeft het verhaal een unieke draai en je kunt met beide personages meeleven. Het is weer echt feelgood met een rauw randje. Isa mist nog steeds haar beste vriendin en dit is een groot verdriet dat steeds terugkomt in haar leven. Je weet dat Mick en Isa elkaar leuk vinden, maar je voelt aan alles dat dit niet gemakkelijk gaat worden.
Dit verhaal speelt zich wederom in Maastricht af en ik hou van verhaallocaties in Limburg. Het winkelstraatje is zo’n typisch straatje dat je in oude steden regelmatig tegenkomt. Een enorm pluspunt vind ik de aandacht voor toegankelijkheid in dit verhaal. Isa wil graag dat alle mensen haar winkeltje kunnen bezoeken. Zeker de mensen die slecht ter been zijn. Mick weet overal oplossingen voor, maar dat levert ook kosten op. Isa twijfelt wat verstandig is. Uiteindelijk kiest ze voor toegankelijkheid. Dit is een onderwerp dat zelden voorbijkomt in een roman en daarom vind ik het goed dat Mienke Fijen hier nu een keer wel aandacht aan heeft besteedt! Daarnaast durft Mienke Fijen over rouw en vergeving te schrijven zonder dat het te zwaar wordt.
Toen belandde ik vervolgens in een podcast met dit boek. Serieus? Jazeker. Ik belde de Leeslijn van de podcast ‘Blok en Dijkstra lezen nog boeken’ en sprak een bericht in over ‘Gemaakt voor elkaar’. Daar zal ik wel niets van horen, dacht ik nog… De podcastmakers zijn namelijk niet echt fan van feelgood. Tot mijn verbazing hoorde ik mezelf anderhalve week later toch voorbijkomen in het item van de Leeslijn. Daar schrok ik eerst een beetje van, maar tegelijkertijd was ik ook trots op mezelf.