Eindelijk had ik tijd voor ‘Jij bent het licht’ van Marion Pauw. Ik had dit boek al een tijdje in bezit en toch durfde ik niet goed te beginnen. Daar kom ik zo nog op terug.
In ‘Jij bent het licht’ reis ik mee naar Tasmanië met hoofdpersoon Mia. Ze schrikt enorm van het nieuws over haar broer die een boek heeft geschreven over zijn jeugd en zijn traumatische verblijf in een jongensinternaat. Ze was niet dol op haar broer. In Tasmanië wil ze haar oud-buurvrouw Jo graag terugzien, maar Jo heeft een beroerte gehad. Mia vertrouwt dit niet helemaal. Ondertussen dringen herinneringen aan het verleden zich op in haar gedachten. Was haar broer Max wel echt zo onuitstaanbaar?
