Eindelijk had ik tijd voor ‘Jij bent het licht’ van Marion Pauw. Ik had dit boek al een tijdje in bezit en toch durfde ik niet goed te beginnen. Daar kom ik zo nog op terug.

In ‘Jij bent het licht’ reis ik mee naar Tasmanië met hoofdpersoon Mia. Ze schrikt enorm van het nieuws over haar broer die een boek heeft geschreven over zijn jeugd en zijn traumatische verblijf in een jongensinternaat. Ze was niet dol op haar broer. In Tasmanië wil ze haar oud-buurvrouw Jo graag terugzien, maar Jo heeft een beroerte gehad. Mia vertrouwt dit niet helemaal. Ondertussen dringen herinneringen aan het verleden zich op in haar gedachten. Was haar broer Max wel echt zo onuitstaanbaar?

Reis mee naar Tasmanië

Ik hou van het werk van Marion Pauw, haar laatste thrillers las ik met plezier en gaf ik hoge waarderingen. Zou ‘Jij bent het licht’ net zo goed zijn? Ik was huiverig om te beginnen, want mijn verwachtingen lagen hoog en als het dan tegenvalt is het dubbel zo erg voor mijn gevoel. Maar ik had me voor niets zorgen gemaakt. De heerlijke schrijfstijl, met een laagje cynisme leest verslavend. Marion Pauw weet ook meteen onderhuidse spanning te creëren tussen de personages.

Ik wist niet veel van Tasmanië, maar Marion Pauw is hier geboren en heeft hier zes jaar gewoond nabij Kingston Beach. Ze weet erg veel over dit gebied en verweeft dat in het verhaal, net als de vele slangenweetjes. Mia is moeder van twee kinderen, maar heeft moeite met affectie. Dat uit zich in een afstandelijke houding naar haar kinderen. Ze doet er nog steeds alles aan om haar ouders tevreden te stellen, wat zeker niet makkelijk is. In haar jeugd liep ze al op haar tenen en haar broer Max kreeg snel en vaak straf. Max was vervelend volgens anderen, maar zodra de verhaallijn opent over Max kan ik alleen maar sympathie voor hem opbrengen en vervolgens erger ik mij mateloos aan zijn ouders.

Schurende spanning

Het verhaal behandelt meerdere thematieken. Ouder-kind relatie, obsessief gedrag, trauma, geweld en misbruik zijn een paar voorbeelden hiervan. De verhaallijn rond Max is heftig om te lezen, het gaf me een gevoel van onmacht. Een ander aspect wat centraal staat in dit verhaal is het (on)gezonde contact dat Mia met Jo had in haar jeugd en hoe ze daar in het heden nog steeds obsessief mee omgaat.

‘Jij bent het licht’ is geen standaard thriller. Er heerst echter wel veel onderhuidse spanning en deze spanning schuurt en bijt. De laatste hoofdstukken zitten vol actie en gruwelijke feiten. Het einde kwam echter iets te snel naar mijn zin. Voor een aantal vragen zal ik dus zelf een antwoord moeten zoeken, maar dat zorgt er wel voor dat dit boek doorleeft in mijn gedachten.

Voor wie het boek gelezen heeft, onderstaand filmpje speelt een rol in dit verhaal. Ik vond het leuk om het eens op te zoeken.