
Paulien Cornelisse overleed 30 september 2026. Ik besloot haar eerste boek te herlezen: ‘Taal is zeg maar echt mijn ding’. Een bundel vol observaties en komische situaties omtrent onze taal.
Dit boek bevat korte stukjes en hier en daar simpele illustraties. Paulien Cornelisse becommentarieert op humoristische wijze taal en onze manier van communiceren. Wat zeggen mensen en wat bedoelen ze nu eigenlijk? En wat voor woord is “eigenlijk” eigenlijk? Dit boek las ik voor het eerst in 2009. Dit weekend las ik het 17 jaar later nog een keer.
Nog steeds een heerlijk boek
Ik dacht eerst dat er nepnieuws werd gedeeld toen ik las dat Paulien Cornelisse was overleden. Natuurlijk wist ik dat ze ziek was, maar het overlijden was heel onverwacht en ik schrok er oprecht van. De hele avond keek ik filmpjes op YouTube en ik genoot van haar humor en manier van vertellen. Al haar boeken heb ik gelezen en na het kijken van de filmpjes besloot ik ‘Taal is zeg maar echt mijn ding’ te herlezen. Ik knipperde met mijn ogen toen ik ontdekte dat er zeventien jaar tussen zat. In 2009 had ik Leesdame nog niet en ik had nog geen e-reader. Op mijn blauwe bank las ik dit boek in één avond uit en later gaf ik dat exemplaar weer cadeau aan iemand anders.
Je kan merken dat het boek echt teruggaat naar 2009. Met koningin Beatrix, Balkenende en social media zoals we dat nu kennen was er toen nog niet. SMS-taal komt nog voorbij, T9 invoersysteem en de vele tikfouten die daardoor ontstonden. Daartegenover staan ook tijdloze anekdotes. Mensen die vragen of het gaat wanneer je bent gevallen, maar gewoon doorfietsen als je ‘nee’ zegt. Of hoe we elkaar gedag zeggen, of het woord “wij” te pas en te onpas gebruiken. Bijvoorbeeld ongevraagd de rest van het gezelschap in je discussie trekken, door te stellen: wij willen dat niet. Nee, jij wil dat niet, de ander wil misschien wel. Wat dat betreft nog steeds een heerlijk boek, waar je soms ook je eigen taalgebruik in herkent.
Na het lezen van ‘Taal is zeg maar echt mijn ding’ zocht ik gelijk het volgende boek ‘En dan nog iets’ op. Terwijl ik lekker zat te lezen hoorde ik de stem van Paulien Cornelisse in mijn hoofd. Verdrietig, maar tegelijkertijd mooi dat ik nog even in haar wereld kan duiken met deze leuke boeken en dat ik dat zelfs elk jaar opnieuw zou kunnen doen. Ik las het ebook gebaseerd op de 68e druk.