Achter deze sprankelende kaft met sterren, slingers en twee knuffelende mensen in winterse kleding schuilt een gemoedelijke kerstnovelle.

Saar brengt de kerstdagen het liefst alleen door. Haar ouders wonen in Australië en ze heeft geen partner. Vroeger was ze dol op kerst, met veel versiering, lekker eten en een grote kerstboom. Net voor kerst komt Joy op haar pad, een lieve hond en ze past op Joy tot de eigenaar komt, maar die is allesbehalve gezellig en ze mogen elkaar niet. Maar door een speling van het lot verloopt kerst anders dan verwacht…

Dankzij Joy gekoppeld

Nadat Sven zijn hond heeft opgehaald besluit Joy nog een keer te ontsnappen en naar Saar te gaan. Ze moeten elkaar dus weer ontmoeten, maar dat loopt anders dan verwacht. De ouders van Saar staan namelijk onverwacht op de stoep en Saar wil ontzettend graag een vriend voorstellen aan haar ouders en deze taak mag Sven op zich nemen. Fakedating dus… Wat volgt zijn leuke passages over hoe dit gaat. Om en om wisselt het perspectief en dat geeft de lezer wat meer beeld over wat er bij beide personages speelt.

Dit is zo’n kerstnovelle waarvan je bij pagina 1 al weet dat het allemaal goed gaat komen en je weet dat Sven heus niet zo’n botterik is en dat doen alsof je aan het daten bent nooit lang kan duren. Dat geeft allemaal niks, want het leest heerlijk weg. Cynthia Zwagemaker geeft het verhaal wat tempo mee zonder dat het te oppervlakkig wordt. Je komt herkenbare situaties tegen, zoals het hyenagedrag van sommige mensen in de supermarkt net voor kerst en er is ruimte voor de emoties van Saar en Sven. ‘De Joy van Kerstmis’ is soms een beetje cliché, maar dat past wel bij deze tijd van het jaar.