Ik ben dol op de stad Vlissingen en na het lezen van Het kustpad besloot ik deze thriller van Nathalie Pagie te lezen. Het verhaal begon in ieder geval veelbelovend.
Keet schrijft scenario’s en wil graag in alle rust schrijven. Daarnaast heeft ze afstand nodig wat betreft haar relatie met de oudere Marcel. Keet kan tijdelijk terecht in een huisje aan de Walstraat in Vlissingen. Even tijd voor zichzelf en haar werk. Alhoewel, er komen al meteen klussers aan de gevel werken. Er zit niets anders op dan op zoek te gaan naar een rustige plek om overdag te kunnen schrijven. Via wat omzwervingen door de stad komt ze terecht bij een verlaten strandtent en de wispelturige eigenaresse Barbara.
Een thriller vol toevalligheden
De eerste hoofstukken lazen fijn weg. Ik herkende heel wat straatjes en plekken in Vlissingen. In deze thriller ligt voornamelijk de aandacht op de actie. Naast Keet volg je ook een groep jongeren die in aanraking zijn gekomen met werk in de onderwereld. Er is veel geweld en alles draait om het grote geld. De baas mag niet teleurgesteld zijn. Deze jongeren werken vooral in de haven van Vlissingen. Keet komt via een omslachtige route terecht in Ritthem bij een strandtent waar ze hopelijk in alle rust kan schrijven. Daar staat ze later oog in oog met haar halfbroer en vanaf dat moment hangt het verhaal aan elkaar vast met toevalligheden. Er zijn duizenden mensen in de stad, maar werkelijk iedereen met wie Keet in aanraking komt lijkt elkaar te kennen en dat vond ik op den duur ongeloofwaardig worden.
Tussen de hoofdstukken door lees je een scenario van een film. Dit zit vol actie en de namen van de personages worden genoemd. Later wordt duidelijk waarom deze stukjes in het verhaal zijn verwerkt. Naast de actie is er ook wat aandacht voor de persoonlijke beslommeringen uit het privéleven van Keet. Zoals haar moeder die vrijwel altijd beschonken lijkt te zijn en Keet alleen belt als ze haar nodig heeft. Ook zit ze niet lekker in haar relatie met Marcel. De rode draad is natuurlijk de relatie met haar halfbroer, die ineens opduikt in dit verhaal en zijn eigen zorgen heeft. Dankzij hem komt Keet zelf aardig in de problemen en een uitweg is er niet. Het tempo zakt helaas wat in na de eerste helft vond ik, al komt de vaart wel weer terug bij de laatste hoofdstukken, want net toen ik dacht dat het afgelopen was, kreeg het verhaal nog een staartje.
Net als Keet rondlopen in Vlissingen
Keet bezoekt de weekmarkt in Vlissingen, deze markt bestaat werkelijk en staat elke vrijdag in de Spuistraat en Lange Zelke. Als je daar toch bent raad ik een bezoekje aan bij Boekhandel ’t Spui. Op de Nieuwendijk zitten leuke kroegjes, zoals ook een Ierse pub zoals in het verhaal. De personages rennen er even snel voorbij: Maritiem Muzeeum Zeeland. De plek voor als je een educatieve middag zoekt. Ben je een wandelaar? Je kunt heerlijk wandelen over de Oranjedijk. Je loopt langs het water, maar het is er rustiger dan op de boulevard. Hou je van leuke evenementen? Elke eerste vrijdag van augustus is er de jaarlijkse avondmarkt op de boulevard, met een afsluitend vuurwerk. Een aanrader!
Hoewel ik vol goede moed begon in ‘Vlissingen’ wist het verhaal mij niet helemaal te overtuigen. De stad zelf vind ik toch iets leuker.