Ik bleef in de feelgood-stemming na ‘Zondebokken en selfies’ van Denise Meijer en ik ging meteen door met ‘Geen zuivere koffie. Een verhaal vol koffie en appeltaart…
Anne heeft het niet echt naar haar zin als medewerker bij een klantenservice. Tegenover haar woning is een koffiezaak en zij zoeken nog iemand voor het gebak en Anne is dol op het maken van appeltaart. Ze solliciteert en wordt aangenomen. Lijkt helemaal tof, maar Anne krijgt het gevoel dat niet alles zuivere koffie is…
Knusse feelgood, met een klein scherp randje
Anne is vrij onzeker en dat komt door haar relatie met haar ex, hij bedroog haar en sindsdien is ze snel achterdochtig en twijfelt ze aan alles. Toch begint ze weer vlinders te voelen als Daniel de loodgieter dinosaurussen uit het toilet van haar buurvrouw moet halen. Ja, dat lees je goed haha. Anne is ook heel goed in het bedenken van creatieve oplossingen, zoals impulsief een kinderfeestje organiseren.
De appeltaart van Anne komt regelmatig voorbij en is de rode lijn in ‘Geen zuivere koffie’. De appeltaart zorgt voor verbinding en gelukkig staat op het eind hét recept van deze appeltaart. Maar alles kan natuurlijk niet perfect gaan, want de eigenaren van de koffiezaak zijn nogal apart en er komen wel eens mensen die een bizarre bestelling doen. Haar spirituele collega Connie heeft zo haar voorgevoelens…
Cameo’s, Gucci en vriendschap
In de liefde komt Anne steeds zichzelf tegen, maar gaandeweg merkte ik wel dat ze assertiever werd. De ouders van Anne zijn warm en steunend. Ze staan bij alles wat Anne doet volkomen achter haar. De overige personages vond ik meer karikaturen, zoals Connie, haar spirituele interesses worden een beetje aangedikt. Het karakter van Daniel vond ik sterk neergezet, hij won al meteen mijn sympathie bij de passage over Gucci de labrador. Ik vond het ook leuk beschreven hoe de vriendschap met buurvrouw Sheila zich ontwikkelde.
‘Geen zuivere koffie’ is vlot geschreven, met leuke situaties, die gelukkig niet altijd herkenbaar zijn voor iedereen, want niemand wil dinosaurussen in zijn toiletpot en hopelijk werk je niet voor mensen zoals John van de koffiezaak. Er is ook ruimte voor serieuze gevoelens. Hoe ga je om met onzekerheid en is het altijd fijn wanneer je ouders nooit tegen je keuzes ingaan? Hoe meer je leest van Denise Meijer, des te vaker kom je in haar boeken cameo’s tegen van personages uit eerdere verhalen, Lola en Lars van de boerderij kwamen bijvoorbeeld even voorbij. Het was een leuk verhaal, maar ik vond haar kerstromans en ‘Zondebokken en Selfies’ net wat leuker.