Het was weer tijd voor mijn Libris Groslijst leesuitdaging en ik nam tijd voor de literaire roman ‘Nachtgids’ van Marjolijn van Heemstra. Het begin maakte mij al meteen nieuwsgierig.

Mellie verlaat op een avond het huis voor een wandeling in het donker. Ze loopt naar het Stadsbos. Ze kiest er bewust voor om het onverlichte en onverharde bospad in te gaan. De duisternis verrast haar. Haar zintuigen staan op scherp. De stilte van de nacht voelt troostend. Na deze ervaring besluit ze nachtwandelingen te organiseren en verlichting bewust uit te schakelen.

Letterlijk de nacht in

Ik had ‘Nachtgids’ al eerder ontvangen in mijn Das Mag ebookabonnement. Toen de generator dit boek uitkoos als Libris boek voor mijn leesuitdaging besloot ik meteen de eerste hoofdstukken te lezen, want het boek stond toch al op mijn e-reader. Dat beviel goed! Ik vond het spannend dat Mellie er bewust voor koos om in het donkere bos juist het onverlichte pad op gaan. Waarom zou je dat doen? Gedetailleerd voel je wat Mellie op dat moment ervaart.

Al snel is Mellie bijna obsessief bezig met haar nachtelijke projecten. Zo bouwt ze aan glimwormenreservaat en neemt ze regelmatig groepjes wandelaars mee het bos in. Dit bevalt haar beter dan haar saaie baan als verandercoach. Haar echtgenoot Rem zou liever hebben dat Mellie gewoon haar werk blijft doen. Hij wil het liefst vooruit in zijn leven. Groter wonen, misschien een tweede kind.

De gevaarlijke kant van duisternis

Duisternis brengt echter ook gevaar met zich mee. Als er een jonge vrouw bewusteloos gevonden wordt is dat het begin van het einde van de nachtwandelingen. Er komt stevige kritiek en er worden negatieve berichten gedeeld over de onverlichte gebieden in het Stadsbos. Voorstanders worden al gauw tegenstanders en ik vond het opvallend dat mensen zich zo makkelijk laten leiden door een online bericht van een tegenstander zonder zelfonderzoek. Aan de andere kant kon ik de tegenspraak ook begrijpen. Er lag een vrouw bewusteloos en dat is zorgelijk, waarom zet de gemeente de verlichting niet terug aan? Het zijn twee standpunten waar je als lezer op kunt kauwen.

In deze roman zit ook een laagje spanning, want hoe kwam die vrouw bewusteloos op de grond terecht? Dat antwoord laat lang op zich wachten. Ook is er iemand uit het vaste nachtwandelgroepje spoorloos verdwenen en dat geeft wrijving aan het verhaal. De glimworm heeft een prominente plek in deze roman en dat begint al op de cover. Er wordt een logboek gedeeld aan het begin van elk hoofdstuk over haar glimwormreservaat. Een van de meest interessante stukjes vond ik de conversatie tussen Mellie en student Wester, omdat hij rake dingen zegt en frisse tegenspraak durft te geven zonder dat het betweterig voelt. De verhaallijn rondom het privéleven van Mellie vond ik wat minder goed uitgewerkt. Je voelt geen chemie in hun gezinsdynamiek.

In dit verhaal kom je veel symboliek, spiritualiteit, wetenschap en actuele thema’s tegen. Ook las ik herkenbare observaties van de hoofdpersoon. Dat de natuur in het donker overheerst, bomen lijken bijvoorbeeld groter en meer aanwezig te zijn in de duisternis. Hoewel sommige passages traag lezen en ik weinig met de glimwormen had, was het toch een interessante leeservaring. ‘Nachtgids’ leert je anders naar het donker kijken. Al denk ik niet dat ik zou aansluiten bij een nachtwandeling over onverharde bospaden in totale duisternis.