Dit is het eerste deel van de serie ‘Juliette en Max’ van Margareth Hillebrandt. Het is een komische roman, met wat oudere hoofdpersonen en her en der een vleugje spanning.

Op eigenzinnige wijze laat Juliette na de dood van haar man zichzelf met een list indiceren voor een verblijf in een luxe zorgvilla. Het blijkt er saaier te zijn dan ze had verwacht, totdat ze Max tegenkomt. Samen met hem werkt ze een bucketlist af en dit leidt tot bizarre avonturen. Van een silent disco tot een demonstratie.

Een zorgvilla vol list en bedrog

Alles word gerund door mevrouw Konijnenberg, een vrouw die graag fantaseert over Fedor, de man van de technische dienst. Fedor werkt in zorgvilla De Barones met een dubbele agenda en geheimen die hij graag inzet bij chantage. Hagenees Max heeft weinig met hem opstaan. Juliette verveelt zich en ondervindt veel hinder van haar zelfbedachte list, ze wil juist nog van alles meemaken en binnen de muren van de zorgvilla is dat lastig, dus verzinnen ze uitstapjes.

Juliette en Max zijn echte tegenpolen. Juliette is heel anders dan Max, ook hun verledens verschillen totaal van elkaar. Max kan grof zijn, heeft geen zuiver verleden en houdt zorgvuldig voor zichzelf hoe hij een plek in de zorgvilla heeft kunnen bemachtigen. Als lezer werd ik nieuwsgierig naar hun achtergrond en verleden en dit ontvouwde zich gedurende het verhaal.

Oudere hoofdpersonen

Het is even wennen in het begin, want deze hoofdpersonen zijn in de herfst van hun leven, maar al snel ben je als lezer op visite in hun appartement en luister je mee met hun gesprekken bij de borrel. Elly Konijnenberg en Fedor geven het verhaal een extra (komisch) laagje. Mevrouw Konijnenberg verlangt naar fysiek contact en Fedor is een knappe man, die gewoon iets teveel weet én ziet wat vroeg of laat voor conflicten gaat zorgen.

De schrijfster stipt ook het beleid aan omtrent eenzame ouderen. Juliette voelt zich eenzaam na de dood van haar man, maar kan niet zomaar naar een zorgvilla. Met list en bedrog krijgt ze toch een indicatie. En dat is een wrang stukje uit het verhaal, want als Juliette eerlijk was geweest, had waarschijnlijk niemand naar haar omgekeken.

Margareth Hillebrandt heeft met dit deel de basis voor een nieuwe boekenserie gelegd, maar misschien ook wel vroeg of laat voor een tv-serie, want het is een mooi concept waar je alle kanten mee op kunt. Ik zag tijdens het lezen plotseling actrice Olga Zuiderhoek voor me als Juliette en dat bleef ook in mijn hoofd zitten.