‘Het verbetertraject’ is een roman die zich grotendeels afspeelt in een kantoortuin tijdens de coronaperiode. Hoofdpersoon Ruth is een autistische vrouw die in korte tijd veel te verduren krijgt.

Ruth is een goede IT-er, maar de laatste tijd worden er op haar afdeling veel onrustige en onnodige veranderingen doorgevoerd. Haar mannelijke chef is vrouwonvriendelijk, narcistisch en arrogant. Privé zit het haar ook niet mee, Ruth is mantelzorger voor haar vader met wie het niet best gaat. Emotioneel zit ze al niet lekker in haar vel en de overgang speelt op. Ruth is echter vastbesloten om voor haar baan te vechten.

Veel respect voor de hoofdpersoon

Je merkt al snel dat de collega’s van Ruth niet al te gezellig zijn. De meeste collega’s van haar zijn meepraters en roddelaars. Er is over Ruth geklaagd en daardoor dreigt er een ontslag boven haar hoofd. Met een jurist vecht ze dit aan, maar het gaan ten koste van haar mentale gezondheid. Tijdens het lezen kreeg ik steeds meer respect voor Ruth. Vooral omdat ik wist dat dit verhaal losjes gebaseerd is op de werkelijkheid.

De schrijfstijl van Marjon Wiendels is vlot en ze maakt leuke zinspelingen en woordgrapjes. Zoals “anderhalvemeternazi”. Ik betrapte mezelf erop dat ik elk vrij moment mijn e-reader pakte omdat ik wilde weten hoe het verderging met Ruth. Ik leefde echt met haar mee en voelde haar ergernis. Zo komt ze bij een bedrijfsarts die haar min of meer uitlacht wanneer ze begint over een burn-out en als lezer zat ik mezelf echt op te vreten van irritatie. Vrijwel iedereen werkt Ruth tegen, maar toch weet ze bij alle gesprekken rustig te blijven. Niet alleen op het werk, maar ook privé in haar vriendenkring hangt een beladen sfeer vanwege de coronapandemie.

Onder de huid

Leidinggevende Don is op het eerste gezicht de slechterik van het bedrijf, maar aan het eind van het verhaal vond ik vooral personage Nicolina het meest frustrerend. Zij is een lijzige meeprater en weigert met een andere blik naar de situatie te kijken wanneer Ruth in het zogenaamde “verbetertraject” zit. Nicolina had het verschil voor Ruth kunnen maken door onpartijdig deel te nemen aan het gesprek.

‘Het verbetertraject’ leest als een tv-serie. Alles wordt levendig omschreven, ik zag de kantoortuin echt voor me en het voelde alsof ik echt bij intimiderende en vernederende gesprekken aanwezig was. Ik geloof ook zeker dat in bepaalde bedrijven dit regelmatig voorkomt. Dit alles wordt door Marjon Wiendels op een toegankelijke manier beschreven. ‘Het verbetertraject’ bleef nog een tijdje onder mijn huid zitten.