Terug naar de tijd van de videotheek! Ik las ‘VHS’ van Thomas Heerma van Voss. En ja, dit boek gaat over VHS-banden en het huren van films! Een film huren was toen nog een heus ritueel!

Thomas en zijn beste vriend gingen vrijwel wekelijks naar videotheek Filmplan. VHS-banden kreeg je voor een dag mee, of als ze wat ouder waren een week. Je moest kiezen en je kon niet urenlang zoeken op een streamingdienst, gewoon de uitgekozen VHS-band in de videorecorder en kijken maar. Dat klinkt heerlijk simpel en dat was het ook! In dit boek schrijft Thomas een brief aan zijn beste vriend over deze tijd.

‘VHS’ is het eerste deel in de serie ‘Eerste liefde’ van uitgeverij Cossee. Dit boek is een feest van herkenning voor lezers die net als ik opgegroeid zijn met de VHS-band. Films kon je kopen, of huren en daar gaat dit boek ook grotendeels over. In de videotheek hing altijd een specifieke sfeer. De geur van popcorn, of juist een chemische geur. Rijen dik stonden de VHS-kaften opgesteld. De band kreeg je van de medewerker achter de kassa. De eigenaresse van Filmplan was echter een excentrieke vrouw, die niet zat te wachten op de DVD. Thomas en zijn beste vriend kregen later een bijbaan in deze videotheek.

Thomas Heerma van Voss weet met een ingetogen stijl de nostalgie goed te vangen in dit boek en werkelijk alles zie ik dan ook meteen voor me. Ik zie mezelf dan ook op een woensdagmiddag weer terug op de bank zitten in de woonkamer met een film. Eerst dat bekende muziekje met de waarschuwing dat ik niks mocht kopiëren, de filmtrailers en dan uiteindelijk de film zelf, die je gewoon afkeek, want je had de film niet voor niets gehuurd. In dit verhaal blikt de auteur terug in briefvorm en dat geeft een melancholisch laagje aan het verhaal. Niet alleen het verdwijnen van de VHS-band staat centraal, maar ook de vergankelijkheid van vriendschap en hoe een eigenaresse krampachtig vasthoudt aan haar concept en bang is voor vernieuwing. Dit is het laagje venijn dat tussen de regels zit verstopt en dat voel je!

Dit (vrij dunne) boek las heerlijk weg en ik raad het zeker aan als je ook opgegroeid bent met de videotheek. De nieuwe generatie heeft misschien geen enkel beeld van deze periode. Door de regen naar de videotheek voor een film. Hopen dat jouw keus nog niet verhuurd was aan iemand. Mannen die achter een gordijntje vandaan komen met een rood hoofd en een VHS-kaft tegen hun buik houden zodat andere bezoekers niet zien wat ze huren (maar dat wisten we wel). Dat zoeken, vergelijken, kiezen en soms een film meenemen die je al tien keer had gezien. Het was een mooie tijd. We hebben nu weliswaar meer mogelijkheden en oneindig veel keus, maar tegelijkertijd ook veel ruis.