De reünie van Simone van der Vlugt was de allereerste thriller die ik las. Het beviel me goed! Ik weet nog dat ik in die tijd helemaal geen thriller wou lezen. Het leek me meer iets voor mannen. Maar toen ik eenmaal bezig was in De reünie werd ik gegrepen door het fenomeen: spanning… En dat maakte iets in mij wakker.
Niet veel later begon ik aan De eetclub van Saskia Noort. Dat was de tweede thriller die ik in mijn handen had. Ik begon in de middag en eindigde laat op de avond. Ik was er duizelig van. Dit was heerlijk: lezen met spanning!
