Ik las het gewaagde debuut van Monique Wierda. CatGirl zit vol expliciete seksscènes, dit wordt verweven met een serieus laagje en een vleugje spanning

Sam is een luxepaardje en heeft een succesvolle carrière, maar Sam leidt een dubbelleven… Als CatGirl verschuilt ze zich achter een masker en maakt afspraken in hotels ver van huis met mannen die ook gemaskerd zijn. Als CatGirl stuurt ze de mannen met wie ze afspreekt een duidelijk wensenlijstje. Maar in het echte leven verloopt niet alles even soepel…

Een opvallend debuut

‘Catgirl’ is een opvallend debuut en dat komt vooral door de vele seksscènes. Gedetailleerd en direct verwoord. Gewaagd, want het is een concept waar je als lezer van moet houden. Hoewel de seks duidelijk aanwezig is, trok de verhaallijn rondom Sam mij meer aan. Ik was erg benieuwd hoe deze succesvolle zakenvrouw in deze wereld terechtgekomen was en wat er was gebeurd in haar verleden. In het begin moest ik wennen aan Sam, maar in de tweede helft van het verhaal won ze mijn sympathie en begon ik haar beweegredenen wat beter te begrijpen.

Een seksscène in een boek kan opwindend zijn als het taalgebruik mij bevalt, er consent van beide kanten is en allebei de partijen gelukkig met de situatie zijn op het eind. Persoonlijk hou ik meer van subtiel taalgebruik dan van de termen die ik hier voorbij zag komen, maar bij Sam en haar alter ego past het. Tijdens het lezen vroeg ik me af hoe ik het verhaal zou bekijken als de hoofdpersoon een man was geweest en op dezelfde manier met vrouwen om zou gaan zoals Sam met mannen omgaat en hun prestaties overdenkt. Ik denk dat ik me als lezer bij een mannelijke versie van Sam vrij ongemakkelijk had gevoeld. Ik blijf dit een interessante gedachte vinden, waar ik ook al diverse gesprekken over heb gevoerd privé.

Een verhaal dat wel wat losmaakt

In het privéleven van Sam gebeurde ook een heleboel. Zo kreeg ze een nieuwe buurman, redt ze kreeften en er is een sterke vriendschap met de polyamoureuze Dunja. Dunja is een sterk bijpersonage waar ik graag meer over had willen lezen. Hoewel de titel en omschrijving doet vermoeden dat CatGirl een soort Domina is, is dat niet zo. Sam is niet into bdsm, haar bezoek aan een bdsmfeest beviel haar niet. Dat kan natuurlijk, maar ik vind het wel jammer dat de anekdote over het bdsmfeest de nadruk legde op het ranzige karakter van het feest, terwijl ik weet dat merendeel van deze feesten juist netjes en schoon zijn.

‘CatGirl’ is een bizar en gewaagd leesavontuur en tegelijkertijd een verhaal wat vragen en emoties oproept. Van opwinding tot irritatie en vele gevoelens daartussen. Monique Wierda heeft in ieder geval wat losgemaakt bij de lezer.