Column op zondag: voor het slapengaan

Column op zondag: voor het slapengaan

Ik zit in een heerlijke leesflow momenteel! Wat is het toch heerlijk om elke avond in bed te kruipen met mijn e-reader. Lekker nog een klein uurtje lezen voor het slapengaan.

Overdag schiet het lezen er soms bij in. Ik ben een echte buitenlezer en dat is met dit weer gewoonweg niet mogelijk. Binnen heb ik veel te veel afleiding en ook al probeer ik overdag of na het avondeten een uurtje lezen mee te pakken, dat lukt niet elke dag. Nu heb ik mezelf aangeleerd om elke avond voor het slapengaan te kiezen voor een boek en niet meer voor een suf televisieprogramma of internet.

Zes seconden van Danielle Bakhuis + winactie

Zes seconden van Danielle Bakhuis + winactie

Zes seconden zijn voorbij voordat je het beseft… In zes seconden kan veel gebeuren. Het lijkt niets, maar dat is schijn… want in zes seconden kan je leven in een hel terecht komen.

De zestienjarige Jasmijn en haar drie vriendinnen Jacky, Olivia en Hanna spelen graag  “Zes seconden” een soort variant van  truth or dare en gebaseerd op een gevaarlijk en agressief spel. Om de beurt geven ze elkaar ludieke, gemene en vernederende opdrachtjes die zes seconden duren. Één iemand uit het vriendengroepje neemt het dan op met de camera.

Het marktplaatsmeisje van Carlijn Vis

Het marktplaatsmeisje van Carlijn Vis

Ik zag laatst op tv Carlijn Vis zo leuk over haar boek ‘Het marktplaatsmeisje’ praten dat ik meteen dacht: dit boek moet ik lezen! En halverwege  het boek wist ik het al: dit boek komt in mijn jaarlijkse top 10 van favoriete boeken terecht!

Anna is officemanager op een groot kantoor. Ze is extreem geordend en ook heel erg slim. Ze houdt van schema’s. Zoals een schema voor de vaatwasser op kantoor. Anna houdt van systematisch te werk gaan en als ze voor een verhuizing van het kantoor de meubels moet verkopen, dan wordt dat ook een heel project.

Column van zondag: ingetogen fan

Column van zondag: ingetogen fan

Ken je dat, dat jezelf eigenlijk ergens te oud voor voelt? Fan zijn bijvoorbeeld. Ik denk dan altijd aan tieners die snerpend gillend, een posterbehang en hysterische verzamelwoede. Ik mag dat zo rustig beschrijven, want in mijn tienertijd was ik zelf zo’n fan namelijk. Behalve dan dat snerpend gillen. Dat deed ik dan weer niet.

Fan zijn noemde ik een tijdlang simpelweg ‘een bepaalde voorkeur hebben voor iets of iemand’. Ik heb bijvoorbeeld een voorkeur voor films met Carice van Houten, maar ik verzamel niks van haar, ik hou het bij enkele films van haar kijken. Ik noem mezelf niet echt een fan.

Ongrijpbaar van Bianca Nederlof

Ongrijpbaar van Bianca Nederlof

Hoe vaak lees jij een thriller die zich afspeelt rondom de sinterklaastijd? Eigenlijk nooit. Kerst wel, maar de sinterklaastijd kwam eigenlijk nooit voorbij in een thriller. ‘Ongrijpbaar’ is een Hollandse thriller, die begint bij het moment dat Sinterklaas Nederland binnenkomt.

Sylvia gaat met haar driejarige zoontje Nick naar de Sinterklaasintocht. Ze is wat huiverig, vanwege de felle discussies rondom de Pieten van de laatste tijd. Haar schoonzus Maura gaat met haar mee. Helaas breekt er paniek uit tijdens de intocht en enorme chaos ontstaat. Hierbij raakt Sylvia haar zoontje Nick kwijt.

Column op zondag: een heerlijke dag om te lezen…

Column op zondag: een heerlijke dag om te lezen…

Je kent het wel, een onverwachte vrije dag… een dag waarop je heerlijk een eind weg kunt lezen. Zo’n dag dat je eindelijk wat schot ziet in je leesstapel. Zo’n dag dat je uren met koffie of thee op de bank kunt lezen. Zo’n dag ligt er voor je.

Maar uiteraard moet je eerst nog wat boodschapjes halen. De mail checken en dan natuurlijk ook alle andere leuke internetzaken. Op social media verspil je weer aardig wat tijd, maar ach, ook dat is een vorm van investeren in je blog, althans dat maak je jezelf op dat moment wijs.

Wiplala op het witte doek

Wiplala op het witte doek

Ik ben al jaren fan van Annie M.G. Schmidt en kan er nog steeds van genieten om  haar boeken te (her)lezen. Het zijn vaak heerlijke gemoedelijke verhalen. Zoals Minoes, Pluk van de Petteflet, Floddertje en Waaidorp. Maar er zijn nog een aantal boeken van haar die ik nog niet heb gelezen.

Zoals Wiplala. Jarenlang had ik het idee dat dit boek over een kraai zou gaan. Ja, ik weet het… hoe kom ik erbij?! Maar in een verzamelbundel van Annie las ik een stukje uit Wiplala. Wiplala bleek geen kraai te zijn, maar een kaboutermannetje.

Memento Mori van Jolka

Memento Mori van Jolka

Laat ik eerlijk beginnen: ik zat vol vooroordelen voordat ik begon aan ‘Memento Mori’. Ik was een beetje huiverig dat dit een soort mengeling was van true crime en een advocatenthriller. O wat had ik het mis!

We volgen advocaat Mark Leenders, die kroongetuige is bij de liquidatie van zijn beste vriend Evert. Hij moet getuigen in deze zaak en hij kan niet weigeren. Maar topcrimineel Frederik Hagendoorn is geen lieverdje. Hij is zo wat de koning van de onderwereld en hij deinst nergens voor terug. Mark is zijn leven niet meer zeker zodra hij verbonden is met deze moordzaak.

Column op zondag: een nieuwe boekhandel zoeken

Column op zondag: een nieuwe boekhandel zoeken

Ik noemde het altijd ‘mijn boekhandel’, alsof ik er woonde. Het was al jaren mijn vaste stek als het ging om boeken kopen, bestellen en snuffelen in de kasten. Maar er kwam een andere eigenaar. Een nieuwe naam, een grondige renovatie en een herindeling van het assortiment. Ook het vaste personeel moest eraan geloven.

De boekhandel leek steeds meer op een kiosk en de jonge meisjes achter de kassa keken glazig als je een boek wou bestellen. Treurig… maar het was zoals het was. Op zoek dus naar een nieuwe stek. Een boekhandel waar ik me thuis zou gaan voelen.

Column op zondag: en dan zeg je nee

Column op zondag: en dan zeg je nee

Ik struin door de boekhandel. In mijn gedachten selecteer ik de boeken die ik zie liggen op de tafels. ‘Lijkt me leuk’ tot ‘absoluut niet.’ Scannend loop ik voorbij de planken. Leg ik boeken terug die mij niet aanspreken en onthou ik titels die in mijn straatje liggen.

Zo gaat het ook met mailtjes van uitgeverijen. Scannend lees ik mijn mail. Wat ik niets vind gaat meedogenloos mijn inbox uit. Maar persoonlijke mailtjes van auteurs zijn een ander verhaal. Vooral de auteurs die in eigen beheer uitgeven en vragen of ik hun boek wil lezen. Het duidelijke woordje ‘nee’ lijkt vast te zitten in mijn keel.

Na Melanie van Svea Ersson

Na Melanie van Svea Ersson

Toevallig weet ik dat er lezers zijn die denken dat Svea Ersson een Scandinavische schrijfster is. Maar Svea komt uit Nederland en ze heeft al een aantal thrillers geschreven. ‘Na Melanie’ is haar nieuwste thriller.

Rosalin gaat met Jochem wonen in een boerderij in Haarwoude. De Amsterdamse Rosalin wil liever niet uit Amsterdam verhuizen, maar gaat toch overstag als ze de boerderij ziet. Ook de mogelijkheid dat er genoeg ruimte is voor toekomstige kinderen doet haar de knoop doorhakken. Een verbouwing volgt, maar eindelijk kunnen ze zichzelf dan settelen.

Alibi van Martine Kamphuis

Alibi van Martine Kamphuis

Vroeger las ik al graag de thrillers van Martine Kamphuis.  Toen kwamen er een paar ya-thrillers van haar hand en nu eindelijk weer een ‘gewone thriller’. Ik was benieuwd!

WP is psychologe in opleiding, ze heet Wynona, maar haat het als mensen haar zo aanspreken, dus dan maar WP. Ze is al ver genoeg met haar opleiding dat ze ook eigen cliënten heeft. Één daarvan is Josje. Ze is nogal getraumatiseerd en heeft vaak nachtmerries als ze terugdenkt aan de ontgroeningspraktijken van haar studentenvereniging Metamorphoseon.