Ik koos deze week voor een kinderboek van Mirjam Mous. ‘Ouders te koop’ is een boek voor kinderen tussen de 8 en 10 jaar.
Niels schaamt zich voor zijn ouders. Omdat zijn moeder rondloopt in een minirok en knalrood haar heeft.
Zijn vader gedraagt zich ronduit asociaal. Rijdt keihard met de auto, scheldt en drinkt. Ze wonen in een caravan op een camping en voor zijn ouders is het leven een groot feestje. Niels schaamt zich zo voor zijn ouders dat hij uiteindelijk een leugen verzint.
Deze week heb ik heerlijk veel kunnen lezen! Allereerst las ik Silo uit. Daar was ik op zich wel blij om. Ja, het was een mooi boek! Maar… ik ben er ook iets te lang in bezig geweest en na een tijdje verlangde ik duidelijk naar weer een lekker Nederlandstalig boek.
Voor Kinderboekentijd vond ik het heerlijk om helemaal weg te duiken in de wereld van Annie M.G. Schmidt. Ik had geweldige leesdagen hierdoor en door “Het grote Annie M.G. Schmidt voorleesboek’ kreeg ik zin om ook Ibbeltje en Wiplala te gaan lezen. Niet nu meteen natuurlijk, maar hopelijk wel dit jaar.
Spontaan besloot ik deze week een blogpost te maken met 100 blogtips voor boekenbloggers. Vaak zijn de tips meer gericht op de beauty- en lifestylebloggers en niet op de boekenbloggers. Maar wat er niet niet is, kunnen we zelf maken, toch? Dus kroop ik achter mijn laptop en begon.
Mijn tips zijn gebaseerd op ongeveer drie jaar blog-ervaring. Geput uit ervaringen, geput uit situaties waarin ik zat. Keuzes die ik soms moest maken en dilemma’s waar ik voor stond. En heel vaak moest ik zelf mijn weg zien te vinden door dat grote boekbloggersbos.
Ik heb voor Kinderboekentijd dit keer een leeservaring! ‘Het grote voorleesboek’ van Annie M.G. Schmidt. En dit boek is nóg leuker dan ‘Een visje bij de thee’.
In dit voorleesboek komen vrijwel alle personages aan bod. Pluk, Jip en Janneke, Ibbeltje, Otje, Abeltje, Minoes, Floddertje, Wiplala en nog veel meer bekende personages komen voorbij. Naast de verhaaltjes zijn natuurlijk ook een groot aantal versjes van Annie opgenomen in deze kleurrijke bundel: Ik ben lekker stout, Juffrouw Scholten, Dikkertje Dap etc.
Mijn voorliefde is en blijft Nederlandstalige boeken, maar van tijd tot tijd maak ik graag een uitstapje naar een vertaald boek. En SF-thrillers liggen ook wel in een straatje, dus dat zat wel goed. Het werd ‘Silo’ van Hugh Howey. Geen onbekende titel en ik heb dit boek nu dus ook gelezen.
‘Silo’ speelt zich af in de verre toekomst. De wereld is niet meer bekwaam om in te leven, dus leeft de mensheid in een silo. De silo is een soort wolkenkrabber, maar dan in de grond. Een stad in een silo zeg maar.
Het was een drukke week, plus een week vol met tegenstrijdigheden! Het is weer tijd voor ‘De week van Leesdame’!
Allereerst een uitleg over de tegenstrijdigheden! Ik lees elke dag een stuk een de dikke SF-thriller ‘Silo’ van Hugh Howey. Nu hoor ik je denken: ‘Nog steeds?!’ Euhm ja… nog steeds dus! het begin van deze thriller was het nogal doorbijten, maar nu komt eindelijk de vaart in het verhaal en het valt beslist niet tegen! Omdat het dus nogal doorbijten was heb ik het boek de eerste dagen vaak met tegenzin opgepakt. Maar goed, in een dik boek kom je alleen maar verder als je doorleest.
‘Het land’ van Aukelien Weverling lijkt een gemoedelijk en dorps verhaal… Schijn bedriegt! Het verhaal gaat over het leven in een klein en gelovig dorpje. Zo’n typisch kerkelijk dorpje, waar de mensen leven van dag tot dag en iedereen elkaar in de gaten houdt.
Betje woont er ook. Ze is de dochter van een boer. En volgens haar zijn alle dagen hetzelfde: strakblauwe luchten, landerijen, sloten en even op de schommel. Ze ziet toeristen komen, die genieten van de rust en hetgeen achter laten in de stad waar juist Betje het meest naar verlangt.
Alweer een week voorbij. En het was een rustige leesweek en dat was ook bewust zo! Ook op mijn blog was het rustig. Maar goed, er is verder niets aan de hand hoor! Gewoon een weekje alles op een laag pitje. Dat was niet gepland, maar wel gewenst uiteindelijk.
Ondertussen lees ik weer volop, ik ben momenteel bezig in twee boeken tegelijkertijd! Ik lees elke dag een stuk uit de SF thriller ‘Silo’ van Hugh Howie en in bed lees ik ‘Het lang’ van Aukelien Weverling. De SF-thriller speelt zich af in een mega-silo, waarin een complete maatschappij in werkt, woont en leeft.
Op woensdag iets over kinderboeken. Ik denk trouwens nog steeds na over een pakkende rubrieknaam. Suggesties zijn welkom onderaan de post.
Maar goed, ik had afgelopen week geen tijd om een kinderboek voor vandaag te lezen, dus ik heb geen leeservaring vandaag, maar wel een ander soort blogpost rondom kinderboeken. En vandaag is ook de laatste dag van de Poëzieweek en daar had ik niets mee gedaan, dus vandaag combineer ik deze twee thema’s een beetje met elkaar. Als ik aan versjes denk én aan kinderboeken, dan denk ik aan Annie!
Januari is alweer voorbij. Dat ging echt snel en ik heb maar liefst 11 boeken gelezen in januari! En die 11 boeken kon ik ook invoeren bij Inge Leest voor de challenge ‘Ik lees Nederlands!’
Ik plan tegenwoordig goed in, ik probeer minstens 2 uur per dag te lezen en ik ben selectief in het uitzoeken van boeken. Ik geniet ook van lezen, ik zorg ervoor dat het nooit voelt als een verplichting en er is één dag in de week dat ik bewust niet lees. Die leesvrije dag is trouwens heerlijk. Het is fijn om ook eens toe te komen aan andere dingen die niets met lezen te maken hebben.
Als ik Bloedsuiker zou vergelijken, dan zou ik het vergelijken met warme appeltaart. Bloedsuiker is een chicklit met een klein venijnig randje.
In ‘Bloedsuiker’ draait het om de jonge arts Sam, ze is net officieel arts geworden en haar collega’s beginnen enthousiast sollicitaties te schrijven naar ziekenhuizen. Sam niet. Ze wil er graag even tussenuit en boekt een goedkope ticket naar Valencia. Sam belooft later als ze terugkomt te solliciteren naar een baan als kinderarts, maar ze verlangt vooral naar rust en afleiding.
Ik las ‘Black box’ van Anna Woltz. Een vaag boek, waarbij ik me constant afvroeg: wordt dit ooit nog spannend?
Jamie is 17-jarig meisje en ze mag meewerken aan een spectaculair reality programma: Black Box. In een afgesloten huis op de pier van Schevening wordt een groepje kinderen gevolgd die op elkaar zijn aangewezen. Er is geen volwassenen bij. Alles wordt geregistreerd door camera’s en uitgezonden op televisie. “Alles voor de kijkcijfers” lijkt de stelregel te zijn en voor die kijkcijfers hebben de programmamakers alles over!
Hoe zorg ik dat mijn website toegankelijk is, zonder in te leveren op beleving? Lees dit beleid en ontdek hoe ik dat eigentijds aanpak.