Het werd weer eens tijd om bij te kletsen! De afgelopen twee weken maakte ik het een en ander mee op leesgebied én ik won een leuke prijs!
Ik zat in week vier nog vol in de non fictie, maar maakte ook de overstap naar een literaire roman. Daarnaast bekeek en las ik verschillende versies van het prentenboek Rupsje Nooitgenoeg. Het was gruwelijk koud in die week, vooral op woensdag 25 januari, brrr! Week vijf draaide om spanning, veel spanning!
‘De droomfabriek’ is een rauwe en sobere roman, die zich grotendeels afspeelt binnen de muren van een vmbo school in een achterstandswijk.
Josie begint als wiskundelerares op een vmbo-school. Het is een grauwe wereld, in de nabijheid van een staalfabriek. Letterlijk los van de wereld waar Josie woont, want elke dag gaat ze met de pont over het water naar haar werk. Josie woont in het huis van haar opa, waar ze een papegaai als gezelschap heeft.
Altijd al willen weten hoe het eraan toe gaat op de spoedeisende hulp? Heleen Lameijer neemt de lezer mee achter de schermen.
Op de SEH wordt snel, doeltreffend en gefocust gewerkt. Logisch, want soms hangt een leven af van een paar secondes en een risicovolle beslissing. Heleen Lameijer is arts op de spoedeisende hulp. Daarnaast is ze ook bekend op social media met haar online reanimatiecursus. Ze is een arts met gevoel en ze vertelt hoe belangrijk een arm om je heen kan zijn op het juiste moment.
In dit tweede boek over het reilen en zeilen in een apotheek gaat Ellen Kruize Kok dieper in op het beroep apotheker en de wereld daaromheen.
In dit boek komt niet alleen Ellen aan het woord, er worden gastblogs gedeeld van andere zorgverleners, bijvoorbeeld de doktersassistente en een farmakundige. Je krijgt wederom een kijkje achter de schermen bij diverse apotheken en oud-medewerkers nemen de lezer zelfs mee naar de apotheek van vroeger.
Een (lees)week met sneeuw, een dagelijkse meditatie en natuurlijk veel lezen! Welkom weer bij ‘De week van Leesdame’!
De afgelopen week was het weer wat kouder buiten. Ik ben geen wintermens en ik kijk uit naar het voorjaar. Het is bijna Imbolc en dan zitten we halverwege de winter, dus de lente komt dan weer in zicht. Ik las twee boeken uit en ik zocht een nieuwe serie uit op Netflix. Ook mediteerde ik elke avond tien minuten voor het slapengaan. Een fijn ritueel wat ik erin wil houden.
Vorig jaar ontving ik dit boek als recensie-exemplaar van Jerrad Hoff. Ik was erg nieuwgierig omdat ik zijn roman ‘Sant’Anna’ heel goed vind.
‘Waar de wolken eindigen’ is een thriller die zich afspeelt in de Amerikaanse filmindustrie. Een wereld vol luxe, arrogantie, rijkdom, bedrog én seks. De jonge en steenrijke Roma weet op geraffineerde wijze grote bedrijven over te nemen en krijgt hierdoor veel macht in Hollywood.
Marije is bekend van haar Youtube kanaal “Dit gebeurt er als” waarin ze met veel humor allerlei (duurzame) experimenten uitvoert.
Marije liep in haar video’s een week op blote voeten, leefde op pizza en volgde allerlei hippe diëten. Marije begon zich steeds meer te interesseren voor veganisme en duurzaamheid en dit kwam ook steeds vaker terug op haar kanaal. Dit resulteerde vaak in hatelijke reacties en vooroordelen bij de video’s. In dit boek gaat Marije in op al die vooroordelen.
De afgelopen week las ik veel. Het was een donkere en regenachtige week met veel wind. Ideaal leesweer zou je denken!
Ik begon deze week met het boek ‘Eerlijk gevonden’ van Ingrid Leungen. En ik las elke avond in bed een hoofdstuk uit het non fictie boek ‘Dit gebeurt er als je duurzaam gaat leven’ van Marije van der Made. Ik tikte een recensie uit van Wie zwijgt… van Liz Ouwens en besprak de gedichtenbundel Serveersuggesties van Nico van Wijk. Afgelopen vrijdag begon ik in de thriller ‘Waar de wolken eindigen’ van Jerrad Hoff.
Zo af en toe lees ik graag een gedichtenbundel en een tijdje geleden vroeg Nico van Wijk of ik zijn bundel wou lezen.
Een goed gedicht heeft weinig woorden nodig. In een paar regels staat een heel verhaal waar je de rest van de avond over na kunt denken. Nico van Wijk schrijft gedichten over herkenbare thema’s, soms sober en soms wat uitbundiger. Af en toe met een knipoog en dan weer heel serieus. Het is geen dikke bundel en de gedichten zijn ook niet al te ingewikkeld. Het is een ideale bundel om op je nachtkastje te leggen om voor het slapengaan (samen) nog een gedicht te lezen.
Mijn eerste boek van het jaar! Dat is het debuut van leerkracht Liz Ouwens. En ze kan schrijven! ‘Wie zwijgt…’ is een indrukwekkend verhaal!
Astrid woont bij haar dementerende moeder Ida in huis. Ida zegt steeds dat ze mannen in haar tuin ziet. Ze raakt steeds meer in de war. Astrid wil graag dat haar moeder thuis kan blijven wonen, maar na een heftig incident met de waarnemende huisarts moet Ida noodgedwongen opgenomen worden op een gesloten afdeling. In flashbacks lezen we over Ida’s leven. Een heftig verleden, vol geheimen en onbeantwoorde vragen.
In deze rubriek deel ik in een blogpost wat ik de afgelopen week deed als boekblogger en wat ik heb gelezen.
Om te beginnen wil ik jullie allemaal een gelukkig nieuwjaar wensen.Ik hoop dat 2023 jullie veel goeds en gezondheid zal brengen! De eerste week van januari is een week waarbij ik weer moest wennen aan de normale dagen en mijn dagelijkse ritme terug moest vinden. Afgelopen jaar kreeg ik vaak de vraag hoe ik het voor elkaar kreeg om zoveel te lezen en wanneer ik dan las. Daarom heb ik deze oude rubriek uit het stof getrokken om mijn lezers mee te nemen in mijn (lees)leven.
De dag om terug te kijken op het afgelopen (lees)jaar is aangebroken! Tijd om te reflecteren en vooruit te kijken.
Ik las tot mijn verbazing meer dan 100 boeken, waaronder ook veel novelles, dus dat tikte snel door. Dankzij de warme zomer las ik lekker veel, ik ben een echte zomerlezer, dus ik had de tijd van mijn leven tijdens de hittegolf. Ik herondekte het Scandinavische thrillergenre en ik las weer veel werk van debutanten.
Hoe zorg ik dat mijn website toegankelijk is, zonder in te leveren op beleving? Lees dit beleid en ontdek hoe ik dat eigentijds aanpak.