Ik heb weer een boekverfilming gezien: Spijt naar het gelijknamige boek van Carry Slee. Ik had het boek al tig keer gelezen als tiener en was toentertijd aardig onder de indruk door dat ingrijpende verhaal.
Jochem wordt op school gepest door Sanne, Justin en Remco. De klas ziet het wel, maar doet weinig, ook de klassenleraar ziet het gebeuren, maar lacht het vaak weg. Een duidelijke situatie van: “ik stond erbij en keek ernaar”… De hoofdrol in deze film ligt niet bij Jochem, maar bij David. We volgen namelijk het hele gebeuren rondom het pesten via een toeschouwer.